54 



Zależnie od warunków działania nawozów mineralnych, wpływ ich na podniesie- 

 nie plonów buraków odmiennie się przedstawia; większy on jest na ziemiach słabszych, 

 aniżeli na bogatych, a również znaczniejszy wobec braku zupełnej sterkoryzacyi pól 

 lub w obecności obornika wiosennego, aniżeli w wypadku nawożenia obornikiem 

 w jesieni. 



Średnio zwiększają nawozy mineralne plony buraków na glebach nawiezionych 

 obornikiem w jesieni o 63.6 q korzeni, na nawożonych na wiosnę o 76.0 q, zaś na zu- 

 pełnie nienawożonych o 81.8 q buraków z 1 ha. W normalnych zatem warunkach uprawy, 

 t. j. przy jesiennem nawożeniu obornikiem, spodziewać się można, że zwłaszcza na 

 ziemiach średnich i słabszych nawozy mineralne zwiększą plony prawie o czwartą 

 część normalnie otrzymywanych i podniosą je do wysokości bardzo zbliżonej z nie- 

 mieckimi. Ziemie lepsze reagują na nawozy mineralne słabiej, lecz o tyle skutecznie, 

 że przy właściwym ich doborze i odpowiednich dawkach, napewno także opłacać 

 się będą. 



Gdybyśmy wreszcie chcieli rozklasyfikować gleby naszego kraju według prze- 

 ciętnych plonów buraków cukrowych, otrzymywanych w normalnych warunkach upra- 

 wy i nawożenia, to do wyborowych zaliczyćby należało: mady, czarnoziemy 

 zdegradowane i rędziny, do średnio dobrych: lóssy, bielice i czar- 

 noziemy bagienne, zaś do słabych: gliny i szczerki. 



Trudno też byłoby nam się zgodzić z Karpińskim (1. c. str. 47), który stawia 

 lóssy na pierwszem miejscu w szeregu wartości gleb w produkcyi buraczanej, zaś 

 bielice umieszcza tuż obok szczerków. 



Warszawa, w maju 1917 r. 



