5 



L Morpha elongata; do niej /.alicza trzy formy: 1) Riitilus prasinus Agassiz 

 (1825 jezioro de Neuchatel), 2) Riitilus Selisii Heckel. (Selys. Faunę 

 Belge), 3) Riitilus elongatus Fatio (Faunę de la Suisse). 



II. Morpha alta; z trzema formami 1) Riitilus rutiloides Selys (Faunę Belge), 



2) Rut Hus elatus Fatio, 3) Riitilus decipiens Agassiz. 



III. Morpha lata. 1) Rutilus crassus Fatio. 



IV. Morpha laculosa. 1) Rutilus Pausingeri Heckel. 2) Rutilus bolmensis 

 Malmgren. 



V. Morpha colorata. 1) Rutilus auratus Fatio. 2) Rutilus erythreus Antipa. 



Rozmieszczenie płoci Rutilus rutilus L. jest obszerne. W Europie, poczynając 

 od Pirenejów i Alp, w kierunku na północ, prawie wszędzie, za wyjątkiem Irlandyi, 

 gatunek ten jest obecny. W Syberyi północnej sięga po rzekę Kołymę, w Syberyi 

 środkowej po góry Jabłonne. W rzekach, wpadających do oceanu Spokojnego niema 

 tego gatunku, ani żadnych form zastępczych. Poza Pirenejami w Hiszpanii i Portu- 

 galii zastępuje płoć: Rutilus rutilus L., gatunek, zwany Rutilus arcasii Ste inda- 

 ch n e r. Poza Alpami, we Włoszech, gatunkiem zastępczym jest: Rutilus ruhilio B o- 

 naparte. (Leucos rubella Bon. L. cisalpinus Heck.). 



Pokarm płoci Rutilus rutilus L. stanowią drobne skorupiaki, mięczaki, larwy 

 owadów, glisty wodne, tudzież wodorosty. Tarło odbywa się w maju; ściślejszy ter- 

 min trudno oznaczyć, zależy on bowiem od temperatury powietrza i wody, w każ- 

 dym roku innej. 



Wiek okazów płoci starał się określić Arnold: (Wiestnik rybopromyszlennosti. 

 1911. p. 214). Określenia swoje dokonywał przy pomocy kostek przykrywkowych. We- 

 dług niego, okazy o długości całkowitej, wynoszącej 200 — 270 mm., mają 6 lat wie- 

 ku, zaś okazy o długości całkowitej, wynoszącej 330 mm., mają 9 lat wieku, czyli że 

 przyrost jednoroczny wynosi średnio 40 mm. (36,6—45,0 mm.). 



Berg z całego materyału, jaki miał przed sobą, wymierzył 5 okazów. 1) Okaz, 

 322 mm. długości całkowitej, pochodzący z Liflandyi, 2) Okaz 260 mm. długości cał- 

 kowitej, pochodzący z rzeki Horynia, 3) Okaz 263 mm. długości całkowitej, pocho- 

 dzący z Bessarabii, 4) Okaz 268 mm. długości całkowitej, pochodzący z rzeki Syr-Da- 

 ryi, 5) Okaz 313 mm. długości całkowitej, pochodzący z rzeki Irtysza. 



Okazy mierzone przez Berg'a nie mają płci określonej. Wogóle materyał ana- 

 lityczny, podany przez Ber g'a, nie może mieć najmniejszej pretensyi, ażeby na nim 

 oprzeć było można jakąkolwiek syntezę, a tern mniej syntezę, którą wygłosił Berg. 



Dla wykazania głównych różnic, jakie zachodzą pomiędzy wymiarami 5-ciu 

 okazów Berg'a, zestawiam dane następujące: 



1) . Głowa, biorąc średnią z 5-ciu wymiarów, jest miernie długą, jej długość 

 boczna stanowi 21,8°/ długości ciała, zawiera się 4,5 razy w tejże długości; różnica 

 największa pomiędzy wymiarami, wynosi 2,5°/ długości ciała (20,3%; okaz z Bessa- 

 rabii — 22,8%, okaz z rzeki Horynia). 



2) . Wysokość największa ciała, biorąc średnią z 5-ciu wymiarów, wynosi 33,2% 

 długości ciała, czyli zawiera się 3 razy w tejże długości; różnica największa pomię- 

 dzy 5-ciu wymiarami wynosi 2,1% długości ciała (32,2%, okaz z Bessarabii, 34,3%, 

 okaz z Syr-Daryi). 



