14 



rełka jest zwykle największa, dwie inne są mniejsze; wyjątkowo bywa ich mniej niż trzy 

 na jednej łusce, a jeszcze rzadziej cztery. Za płetwą grzbietową perełki są drobniej- 

 sze na łuskach, lecz dochodzą do obsady płetwy ogonowej. Łuski po bokach ciała 

 mają perełki największe, wielkość perełek środkowych u podstawy mierzonych wy- 

 nosi 2,5 mm., a tyleż wynosi i wysokość perełek. Ilość perełek na łuskach taka sama, 

 jak i na grzbietowych: zwykle 3, rzadko 2, wyjątkowo 4. 



Perełki łusek wytwarzają wzdłuż ciała dosyć regularne szeregi. Łuski powierzchni 

 brzusznej nie mają perełek. Na płetwach: grzbietowej, ogonowej i odbytowej wystę- 

 pują perełki nie białawe, lecz bezbarwne. Są one rozmieszczone wzdłuż promieni tak 

 szczepnych, jak i nieszczepnych. Na płetwach parzystych obserwowałem perełki bez- 

 barwne tylko na promieniach nieszczepnych. Czy na świeżych okazach perełki, o któ- 

 rych mowa, są również bezbarwne nie białawe, sprawdzić nie mogłem. 



Okaz z ozdobami godowemi skieletowałem. Miał on 41 kręgów (4 -j- 19 -j- 18), 

 17 par grubszych żeber, dwie pary żeber cienkich. Nad kręgiem dziesiątym żebro- 

 wym rozpoczynała się płetwa grzbietowa, a kończyła się nad 17 kręgiem. Płetwa od- 

 bytowa rozpoczynała się nad pierwszym kręgiem ogonowym. 



Jednocześnie z samcem wyżej opisanym, złowiona była samica, z silnie rozwi- 

 niętymi workami ikrowymi; długość jej ciała wynosiła 270 mm. Ozdób godowych na 

 łuskach ciała nie było, również i wierzch głowy był bez wszelkich ozdób. Jedynie 

 na kościach przykrywkowych z jednej strony znalazłem 7 perełek płaskich, z drugiej 

 10 takich perełek oraz kilka drobnych perełek na pysku; zresztą ani na ciele, ani na 

 płetwach nie mogłem odszukać żadnych śladów ozdób. 



Worki ikrowe były pełne, ważyły 240 grm., przy ogólnej wadze ciała wynoszą- 

 cej 800 grm. (30,0% wagi ciała). Obliczyłem ilość ziarnek ikrowych; znalazłem ją wy- 

 noszącą 171,000. Samica była tedy w pełni rozwinięta, złowiona w czasie blizkim do 

 składania ikry, a jednak ozdób godowych nie miała. Zwracam na ten fakt uwagę 

 przyszłych badaczy, wątpliwą jest bowiem rzeczą, czy relacye ichtyologów, odnośnie 

 do jednostajnie silnego rozwoju ozdób godowych u samców i samic, są słuszne i czy 

 u wszystkich gatunków samce i samice są jednakowo ozdobione w czasie tarła. 



Co do ogólnych wymiarów ciała samicy, to nie wiele się one różnią od wymia- 

 rów samców. Różnice jakie znalazłem, podaję poniżej, nie mogąc oznaczyć, które 

 z nich należą do różnic płciowych, a które do różnic tak zwanych indywidualnych 

 lub wiekiem osobnika spowodowanych. Wiek samicy oznaczyłem w przybliżeniu jako 

 dziesięcioletni. (Długość łusek 15—16—17 mm. Długość kości połykowych 26,5 mm.). 



Głowa samicy jest większa, ciało jest wyższe (38, 1% długości ciała, u samców 

 33,7%). Trzon ogonowy krótszy (18,5%, u samców 19,6% do 20,0%). Płetwy brzuszne 

 krótsze (15,5%, u samców 16,3% do 17,0%). Ilość promieni w płetwach, ilość kręgów 

 i żeber jest taka sama jak u samców. 



Z połowu letniego (w połowie lipca) wymierzyłem okaz o długości ciała 220 mm., 

 zaś całkowitej 266 mm.; następnie obliczyłem średnie z czterech okazów wymierzo- 

 nych, ażeby je porównać ze średniemi wymiarów Berg'a. Porównanie to zesta- 

 wiam poniżej (patrz tablica IV na str. 15). 



Różnice, jak widzimy, są nieznaczne, główne z nich potwierdzają poprzednie po- 

 równanie przeprowadzone pomiędzy największymi okazami ze zbiorów naszych. Do- 

 tyczą one wielkości oka, długości pyska, przestrzeni pomiędzy obsadą płetw parzy- 

 stych, długości płetw. Wniosków wszakże ostatecznych stawiać nie można z powodu 

 niedostatecznego materyału analitycznego. 



