ALFRED LITYŃSKI. 



JEZIORA FIRLEJOWSKIE. 



ZARYS LIMNOLOGICZNO-BIOLOGICZNY. 

 (Recherches limnobiologiques sur les lacs de Firlej). 



Pojezierze Lubelsko-Siedleckie. w którego skład, wedle obliczenia naszego, wcho- 

 dzi blizko 100 jezior, *) rozrzucone jest w głównej swej masie na przestrzeni zawartej 

 pomiędzy rzekami Wieprzem a Bugiem. Sześć jedynie większych zbiorników leży na 

 lewym brzegu Wieprza i stanowi najbardziej ku zachodowi wysunięte odgałęzienie tego 

 pojezierza. Obszary sąsiednie kraju, położone pomiędzy Wieprzem a Wisłą oraz da- 

 lej ku zachodowi — na lewym brzegu tej rzeki — pozbawione są zbiorników naturalnych 

 tego rodzaju. Spotykamy się z nimi ponownie dopiero na północnej rubieży, gdzie 

 liczne jeziora polodowcowe na Kujawach, Mazurach i w Augustowskiem stanowią już 

 części integralne rozległego pojezierza Bałtyckiego. 



Większość jezior pojezierza Południowo-Polskiego należy do kategoryi zbiorników 

 małych, gdyż tylko 1 / 3 z ogólnej ich liczby (32 jeziora) dochodzi lub przekracza 1 km 

 długości. W grupie zachodniej osiągają tę granicę dwa jeziora Firlejowskie : Firlej 

 i Kunowskie. 



Przeważna część tych wszystkich zbiorników nie była dotąd pod względem nau- 

 kowym wcale badana. Do nielicznych wyjątków należą jeziora Firlejowskie, o których 

 krótką notatkę ogłosił swego czasu Eugeniusz Dziewulski (1881), opartą na po- 

 bieżnych badaniach dokonanych w lecie r. 1880 przez Z. Gepnera i A. Ślósar- 

 s kiego. 2 ) 



') P. J. Rozwadowski (1882) obliczył ilość większych jezior, położonych pomiędzy Wieprzem 

 a Bugiem na przeszło 60, z tern zastrzeżeniem, że liczba ta jest przybliżona. (Pam. Fizyog., II, str. 76). 

 Obliczenia swego dokonałem na zasadzie niemieckiej mapy sztabowej, wydanej w r. 1915 w skali 

 1 : 100.000. Ta sama mapa służyła za podstawę podanych w tekście pomiarów rozciągłości i wzniesień 

 pionowych. 



') E. Dziewulski: Jeziora Firlejowskie. Pam. Fizyogr. t. I, str. 110 — 111. 



Pam. Fizyogr.— T. XXXV.— Zoologia. 1 



