6 



strzegłem natomiast nigdzie tak charakterystycznych roślin, jak tatarak (Acorus calamus) 

 rogoża (Typha), kotowka (Trapa natans), grążel (Nuphar) i grzybień (Nymphaea). Rzą- 

 sa (Lemna) występuje na niewielkiej przestrzeni przy gęsto porośniętym brzegu połu- 

 dniowo-wschodnim. To stosunkowe ubóstwo flory przybrzeżnej tłumaczy się jałowo- 

 ścią piaszczystego dna, pozbawionego niezbędnego zasobu próchnicy. 



Lepiej przedstawia się roślinność w ściślejszem znaczeniu wodna, jakkolwiek 

 liczba gatunków jej również nie jest zbyt obfita. W większej ilości rosną tu rośliny 

 następujące: rdest ziemnowodny (Po/ygonum amphibium), rdestnica (Potamogeton lu- 

 cens), jaskier wodny (Ranunculus sp. — prawdopodobnie aęuatilis), rzęśl (Callitriche 

 sp.), wreszcie wywłócznik okręgowy (Myriophyllum verticillatum), którego gęsto ulist- 

 nione zaróżowione na końcach łodygi, pokryte glonami galaretowatymi (galaretnice — 

 Nostoc sp.), tworzą rozlegle „łąki" podwodne wzdłuż północnych brzegów jeziora. 



W ścisłym związku z nieznacznym rozrostem roślinności wodnej typu szuwarów 

 pozostaje ubóstwo ptactwa wodnego, z pośród którego widywane są na Firleju pospo- 

 licie tylko łyski (Fulica atra L.) i rybitwy (może Sterna minuta L.). Z innych znanych 

 postaci krajowych pojawiają się podobno na jeziorze kaczki, czajki oraz gęsi dzikie, 

 wszystkie, jak się zdaje, wyłącznie w przelocie. 



Jezioro Kunowskie. 



Jezioro to, położone w odległości 1£ km ku PnZ od poprzedniego, ma postać 

 prawie równoramiennego trójkąta, zwróconego podstawą ku północy. Długość zachod- 

 niego, dłuższego nieco ramienia tego trójkąta wynosi około 1*5 km; długość podstawy 

 niewiele więcej ponad 1 km. Powierzchnię ogólną wody podaje E. Dziewulski 

 na 117*5 ha (209 morgów 235 prętów); głębokość największą na około 5 m, średnią 

 na 3 5— 4 - m. Cyfry ostatnie odpowiadają zapewne stosunkom istotnym, nie różnią 

 się bowiem bardzo od liczby 6 łokci głębokości, podanej mi przez rybaków, oraz od 

 wyniku pobieżnych moich sondowań, które dały w kilku miejscach po środku 4— 

 4 5 m. Dno jeziora pokryte jest warstwą mułu szaro-oliwkowej barwy, którego gru- 

 bość ma po środku dochodzić 1 m (około 2 łokci — wedle słów rybaka Kubickie- 

 g o). Woda jest bardziej mętna, niżeli w Firleju, silniej zagloniona, barw.y zie- 

 lonkawo-żółtej. 



Jezioro Kunowskie jest tedy płytsze od poprzedniego i znacznie więcej 'od niego 

 zamulone. Ostatnia właściwość stwarza w niem pomyślniejsze warunki dla rozwoju 

 roślinności wodnej, pierwsza powoduje większą jego wrażliwość na zmiany tempera- 

 tury powietrza oraz działanie insolacyi. 



Temperaturę wody podaje Dziewulski na 18-8°C (15°R w dniu 10.VIII.1880), 

 czyli o 2 , 6°C wyżej od temperatury uzyskanej tegoż dnia na Firleju. Trzy pomiary 

 moje, dokonane dnia 28 czerwca pomiędzy 2 a 3 godz. po południu, dały tempera- 

 tury: 28-0° i 28 - 5°C (przy brzegu południowym i zachodnim) oraz 27'0 C (po środ- 

 ku jeziora). Udzielona mi na miejscu wiadomość, jakoby grubość pokrywy zimowej 

 miała przeciętnie większa być na Kunowskiem, niż na Firleju, zasługuje na wiarę, 

 jakkolwiek trudno przypuścić, by różnica pod tym względem mogła być znaczną. 



wcześniejszem zamarzaniu tego jeziora była już mowa uprzednio. 



Otoczenie przypomina Firlej. Las osłania jezioro od południa, brzeg północny 



1 wschodni zajmują pola uprawne. Brzeg południowo-wschodni jest połogi, o podłożu 

 torfowem ; stanowi on przedłużenie nizinnego przesmyku. Wzdłuż zachodniego brzegu 

 ciągnie się wieś Kunów. Inne spostrzeżone szczegóły zostały omówione wyżej. 



