2 



Nowych, dla fauny Królestwa Polskiego, z pośród Macrolepidoptera podaję 1 

 12 gatunków: Coenonympha hero L., Lycaena alcon F., Miana fasciuncula H b., 

 Bryaphila perta F., Orthosia pistocina F., Ortholitha bipunctaria S.chiff., Eucos- 

 mia certata Hb., Larentia unangulata Hw, Tephroclystia strobillata Hb , £>zmo- 

 mos ąuercaria H b., Boarmia ribeata Cl. (?), Gnophos dilucidaria Hb., i 10 aber- 

 racyi: Zephyrus guercus L., 9 a£. fe//ws Gerh., Chrysophanus phleas L., a&. Stt/- 

 /tfSfl Tutt., Hadena secalis L., a£. leucostigma Esp., Emmelia trabeałis Sc. a£. 

 confluens?, Calocampa solidaginis Hb., a£. cinerascens Styr., Plusia chrysitis L. 

 a&. juncta Tutt., Lygris populata L. dotata L., Etiopia prosapiaria L. a£. w^r- 

 media Grnp g., Etiopia prosapiaria L. a6. prasinaria S c h i f f. i Sarrothripus re- 

 vayana Sc. a6. obscura Warren. 



Z pośród Macrolepidoptera podaję nowych 35 gatunków i 1 aberracyę, co ra- 

 zem z poprzednio podaną ilością 78 gatunków, stanowi najwyżej . l /s cząść całego 

 podrzędu. 



W spisie poprzednim podałem 351 gatunków motyli większych — w obecnym 

 podaję 77 gatunków nowych i 9 odmian. Razem zatem zarejestrowałem w okolicach 

 Częstochowy 535 gat. 



W skład niniejszego spisu włączyłem niektóre okazy schwytane przez p. Zy- 

 gmunta Mianowskiego, któremu za pozwolenie opracowywania Jego kolekcyi 

 serdecznie na tern miejscu dziękuję. 



Prócz tego, wymieniłem kilka gatunków zebranych przez sekcyę fizyograficzną, 

 oddziału miejscowego Polskiego Tow. Krajoznawczego, w której prócz autora niniej- 

 szego spisu, zbierali motyle pp. Jan Hiszpański, Edmund Całus i Kazi- 

 mierz Neuman. 



Motyle włączone z kolekcyi p. Z. Mianowskiego oznaczyłem literą (M), 

 p. Hiszpańskiego — (H), p. Całusa (C) i p. Neumana — (N). 



I. Papilionidae. 



Papilio Latr. 



1. Machaon L. Dnia 20 maja 1917 r # złapałem w Blachowni okaz zbliżający się 



do ab. tennivittata Spengel. skrzydła przednie bowiem nie posiadają 

 punktu czarnego między ostatniemi rozgałęzieniami żyłki subcostalnej, a prze- 

 paska brzeżna znacznie się zwęża. P machaon L. ziem polskich wyróżnia 

 się pod pewnymi względami od rasy środkowo-europejskiej, być może, że 

 stanowi rasę odrębną, o tern jednak nie mogłem się przekonać, brak bo- 

 wiem materyału z różnych miejscowości Polski na razie uniemożliwił mi 

 tę pracę. 



II. Pieridae. 



Pieris Schrk. 



2. Rapae L. Wśród okazów normalnych złapałem 13 lipca 1917 r. w Brzezi- 



nach 9 , zbliżoną do /. metra S t p h. ; czarny rysunek górnej strony jej 

 skrzydeł był zastąpiony przez brunatny. 



