9 



pod Kamieńskiem leśnego obszaru moczarowatego, w szczególności wspomnianego 

 parokrotnie stawku w Gomunicach. 



Do całości obrazu faunistycznego dostrajają się w podobnej mierze prostoskrzy- 

 dłe (Orthoptera). Stale mokre i zacienione tereny są przeważnie pozbawione tych 

 owadów całkowicie. Już jednak na sąsiadujących z nimi łąkach, polanach i such- 

 szych punktach lasu żyje pokaźna ilość prostoskrzydłych, należących zazwyczaj do 

 form szeroko rozpowszechnionych i Ekologicznie nie wyspecyalizowanych. Na leżą- 

 cych tuż obok małych słonecznych polankach, wdzierających się niekiedy daleko 

 w głąb krainy błot i bagien, napotykamy trajkotkę Ocdipoda coerulescens L. i inne 

 gatunki kserotermiczne oraz dość rzadkiego na niżu środkowo - europejskim a pospo- 

 litszego w górach hałaśliwego Psophus stridulus L. Na mocno nasłonecznionych 

 zboczach piaszczystych i na przydrożnej polance między lasem gomunickim a Słosto- 

 wicami trafia się, obok trajkotki wspomnianej, Sphingonotus. W okolicach Kamień- 

 ska, wykazuje on cechy ubarwienia pośrednie pomiędzy cechami typowego południo- 

 wo- i środkowo-europejskiego Sph. coenilans L. i bardziej północno-wschodniego Sph. 

 cyanopterus Charp.; posiada mianowicie mniej lub więcej wyraźne ciemne plamy 

 na niebieskich skrzydłach. Odpowiada więc owej f. intermedia jaką niedawno opisał 

 Ram me (9) z Brandenburgii i jaka wytwarza się w strefie przejściowej, łączącej zasiągi 

 wspomnianych dwu blizko spokrewnionych gatunków czy podgatunków. 



Na suchych pochyłościach zalesionych pagórków i brzegach dróg wykrywamy 

 nader liczne przeważnie piaszczyste lejki larw mrówkolwa. Tu również uwija się 

 w pogoni za zdobyczą pokaźna ilość „psammofilowych" pająków, koników polnych, 

 chrząszczy i os ziemnych. 



Nie wspominam o przeważnej liczbie rzędów owadów, ponieważ zbyt mało się 

 nimi zajmowałem. Zaznaczę jedynie, że datującą tu przynajmniej od pół wieku rzad- 

 kością dębu przypuszczalnie tłomaczyć należy stwierdzony od szeregu lat brak króla 

 naszych chrząszczy— jelonka. Do rzadszych przedstawicieli fauny koleopterologicznej 

 Królestwa należy schwytany w Gomunicach* Carabus nitens L. f. fennicus G e h. 

 i Elaphrus uliginosus F b r. — mieszkaniec mulistych wybrzeży okolicznych bajor i sta- 

 wów śródleśnych. 



Podobnie jak w tylu innych miejscowościach kraju, również i pod Kamieńskiem 

 rok 1917 nacechowany był niezwykle obfitym pojawem kapustnika Pieris brassicae L. 

 oraz powojowca Protoparce convolvuli L. 



Szczeciogonki (Apterygogenea), o ile oprzemy się na analizie mojego bardzo nie- 

 kompletnego ich zbiorku, dokonanej przez prof. J. St acha w Krakowie, reprezentowane 

 są w okolicach Kamieńska niemal wyłącznie przez gatunki pospolite bądź w całej Euro- 

 pie bądź również w północnej Azyi i Ameryce. Z pośród nich Pogonognathus plum- 

 beus (L.) Agr., podobnie jak środkowo- i północno-europejska Orchesella bifasciata 

 N i c, żyjące w warstwie opadłych gałązek, liści i igliwia, należą w podścielisku mo- 

 czarowatych lasów do najcharakterystyczniejszych przedstawicieli mikro-fauny. Di- 

 cyrtomina minuta (O. Fabr.i i kilka gatunków innych trzymają się przeważnie brze- 

 gów wilgotnych polan '). 



') Uprzejmości prof. Stacha który zbiorek mój zbadał i oznaczył, zawdzięczam zarówno przy- 

 toczony poniżej całkowity wykaz zebranych pod Kamieńskiem gatunków, jak i odnoszące się do nich 

 dane zoogeograficzne. Jest to pierwszy wykaz szczeciogonków Królestwa Polskiego. 



THYSANURA. 

 1. Campodea staphylinus West w. var. plu- 

 siochaeta Sil V. 

 Fam. hizyogr. — Tom XXV. — Zoolo gia. 



2. Machilis sp. (1 uszkodzony okaz). 



3. Lepisma sacc/iarina L. 



