3 



II. 



Sprostowania lub dokładniejszej analizy zielnikowej wymagają oznaczenia nastę- 

 pujących gatunków ze spisu S. Dziubałtowskiego: 



Betula alba L.=Betula verrucosa Ehr. i B. pubescens Ehr.; pierwsza z miejsc 

 suchych, druga z mokrych. 



Silene Otites Smith., mieści w sobie dwa gatunki: Silene Pseudotites Bess.; 



znamienny dla skał gipsowych i wapiennych, oraz S. pawiflora Pers., 

 rosnący na piaskach. 



D'ianthus Carthusianorum L. jest gatunkiem krytycznym, wymagającym bliższej 

 analizy. 



Nymphaea alba L. odpowiada prawdopodobnie N. semiaperta, wymaga przeto 

 dalszych poszukiwań. 



Helianthemum vulgare var. hirsutum = H. obscurum. 



Primula elatior z gipsów skorocickich jest prawdopodobnie P. pannonica K e r- 

 ner; spóźniona pora nie pozwoliła na zupełnie pewne określenie. 



Euphrasia officinalis L. jest gatunkiem zbiorowym, wymagającym bliższego zba- 

 dania; w Skorocicach zauważyłem E. stricta Host. 



Galium silvaticum — Galiutn Schultesii (G. aristatum). Przy tej sposobności 

 zaznaczę, że typowe G. sihaticum rośnie tylko w zachodniej części 

 Europy środkowej, a w Polsce znane jest dotychczas tylko z Beskidu 

 zachodniego (Wołoszczak); wszystkie inne stanowiska G. sihati- 

 cum cytowane w literaturze z Polski należą prawdopodobnie do 

 G. Schultesii. Najwybitniejszą cechę, odróżniającą obydwa pokrewne 

 gatunki, stanowią podziemne rozłogi u G. Schultesii w przeciwieństwie 

 do kupkowego wzrostu G. sihaticum. 



Achillea Millefolium L. var. lanata Koch — A. pannonica, występująca pospoli- 

 cie na gipsach i wapieniach w okolicy Buska. 



Hieracium praealtum var. hirsutum Koch, będący jedynym jastrzębcem zna- 

 miennym dla flory gipsowej (H. Bauhinii rzadko mu towarzyszy), 

 uważam za formę nader interesującą, wymagającą bliższego określenia 

 z pomocą materyału porównawczego. 



Crataegus oxyacantha = C. monogyna. Tego błędnego terminu używa Dziubał- 

 towski śladem wszystkich niemal naszych florystów, którzy podają 

 z Wyżyny Małopolskiej C. oxyacantha, chociaż gatunek ten należy 

 u nas do rzadkości, gdy natomiast C. monogyna wszędzie się zjawia. 

 Wskutek tego dziwnego błędu, uparcie w naszej literaturze zakorze- 

 nionego, nie znamy , wcale geograficznego rozmieszczenia obydwu tych 

 krzewów w Polsce. Według moich obserwacyi, rośnie C. monogyna 

 pospolicie na całej Wyżynie Małopolskiej, C. oxyacantha natomiast 

 znam dotychczas tylko z jednego stanowiska naturalnego, a mianowi- 

 cie z Błogiego pod Sulejowem nad Pilicą. 



