i drzewem właściwem. Od pnia u samego dołu rozchodzą się szeroko sięgające ga- 

 łęzie, które przylegają do ziemi, tworząc jakoby podstawę stożka. Pień do wysoko- 

 ści blizko 2 metrów rośnie prawidłowo, później dzieli się najczęściej na 3 pędy, 

 równolegle wznoszące się ku. górze, a rozgałęziające się na boki. Najwyższy cis, wy- 

 stępujący w powyżej opisanej formie, dosięga 2 m. 80 cm., średnica zaś przyziemne- 

 go siągu gałęzi wynosi 3 m. 95 cm., objętość zaś pnia przy podstawie 60 cm. Rze- 

 czywista jednak objętość wynosi o połowę mniej, albowiem opisywany osobnik odra- 

 stał od ściętego pnia, razem z którym dopiero dochodzi do 60 cm. objętości. Na 

 powyżej opisanym osobniku znaleziono owoce dojrzałe u dołu, a nieco wyżej jeszcze 

 zielone. Spostrzeżenia powyższe czyniono 9 września 1917 r. 



Na przestrzeni kilkuset metrów naliczono, dość znaczną ilość cisów, przyczem zwięk- 

 szała się ona w miarę zbliżania się do granicy, tam jednak ze względów formalnych 

 dotrzeć nie było można. Między osobnikami, które udało się spostrzedz, około 25% 

 należało do formy drzewo - krzewów, reszta miała kształt nizkich krzewów, wiele jed- 

 nak z nich nosiło na swych gałęziach jagody, musiały te więc mieć więcej niż 30 lat, 

 w tym bowiem wieku cisy dochodzą do dojrzałości płciowej. 



Wszystkie osobniki wzrastają na wilgotnej łące, zakrytej licznymi krzewami. 

 W największych gąszczach kryje się cis, a występuje najliczniej nad wijącym się tam 

 strumykiem. 



Po drugiej stronie drogi, cis spotyka się znacznie rzadziej. Ogółem można po- 

 wiedzieć, iż w okolicach Łebek pozostało jeszcze kilkaset dorosłych cisów; wszystkie 

 jednak mają postać karłowatą, wywołaną wyczerpaniem gatunkowem. 



Cisy, opisywane przez p. Karo, jako piękne formy, miały zapewne kształt 

 drzewa, i z dużą dozą prawdopodobieństwa można twierdzić, iż niema ich już w ba- 

 danej miejscowości. Fotografia przedstawia typową formę drzewo - krzewiastą cisu, 

 prawdopodobnie osobnika ęf, dosięgającego około 2 m. wysokości, prócz tego cha- 

 rakteryzuje ona dokładnie gęste otoczenie, w którem kryją się te rośliny. 



