L. GORAZDOWSK'. — MINERALE TATRZAŃSKIE. 



nr, 



Feidspat z masy zasadniczej. 



Różni się on drobnemi wyraia ami oraz ziel mawym kolorom od or- 

 toklazu porfirycznego z tegoż granitu. Feidspat ten wydzieliłem z masy 

 zasadniczej za pomocą płynu Thouleta. Czynność ta była połączona z nie- 

 małemi trudu uściami wskutek bardzo zbliżonych do siebie ciężarów wła- 

 ściwych obu składników masy zasadniczej: kwarcu (c. wł.=2,2 — 2,3) i feld- 

 spadu (c. wł.=2,238 — 2,548). Po kilkakrotnem jednak pogrążaniu pro- 

 szku w cieczy udało mi się zupełnie czysto odzielić feidspat od kwar- 

 cu, tak że nawet pod mikroskopem nie można było dostrzedz tego ostatnie- 

 go. Widać to i ze składu chemicznego tego feldspatu, wykazującego nor- 

 malną ilość krzomionki, właściwą dla feldspatów alkalicznych. 



S£O a 65,23 

 A1,Ó 3 19,18 

 Fe 2 ;) ślady 

 CaO 1,81 

 MgO ślady 

 K,0 2,16 

 Na. 2 7.9-4 

 H 2 Q 2. 10 

 98,42 



Jak wykazują rozbiory chemiczne, oba te feldspaty różnią się po 

 między sobą bardzo znacznie. Pierwszy jest przeważnie feldspatem pota- 

 sowym t. j. o.toklazem, gdy drugi składem swym odpowiada raczej wzo- 

 rowi albitu, t. j. feldspatu sodowego, niż ortoklazu. Rezultat ten, wyka- 

 zujący znaczną różnicę w chemicznych własnościach obu feldspatów, cie- 

 kawy jest w tern przypuszczeniu, że oba te faldspaty zrodziły się w jednej 

 magmie w postaci dwu różnych „pokoleń" feldspatowych. 



Wobec tego, że feidspat potasowy tworzy kryształy porfiryozne, przy- 

 pufzczaćby należało, że wykrystalizował się on wcześniej, niż feidspat 

 sodowy, gdy tymczasem z punktu widzenia teoryi oczekiwaćby należało 

 procesu wręcz przeciwnego. 



IV. Dyonjt i łupel< amfibolowy. 



W tern miejscu postaram się opisać dokładniej odkryte przez p. J. 

 Morozewicza *) dyoryty, a także i łupki amfibolowe niezbadane dotychczas 

 chemicznie. 



") „Pam. Fiz." T. XI. 1801. 



