f.. G>RAZD<>\v-<Kl. - MiNEIUł.Y TATRZAŃSKIE. 



61 



amfibolowego) obliczymy stosunki cząsteczkowe i zasady połączymy z krze- 

 mionką w postaci trzech wyżej wymienionych krzemianów, to otrzymamy 

 co następuje: 



»/ 4 (Me r 2 RTsi 4 12 ) 

 Me R a SiO g 

 3 (Me SiO ,) 



t. j. na 3 części metakrzemiann przypada jedna część zasadowego i 1 4 czę- 

 ści krzemianu alkalicznego. 



W sposób bardziej szczegółowy wzór ten przestawić można, jak na- 

 stępuje: 



7 4 (Na 2 Fe ;; Si. 1 12 ) 



('/,Fe. 1 „Mg, 1 ' a 0a) (7,Fe 2 , Ye^SiO, 

 3 (Ca, Mg. Fe) SiO., 



Wzorowi temu odpowiada następując}' skład procentowy: 



wzór analiza 



Si0 2 43,41 ..... 44.86 



AljO, 18,30 11,94 



FejOj 9.64 8,85 



FeO 13,87 12.34 



CaO 10,81 10,70 



MgO 7,72 7,68 



Na,0 2,25 2,15 (wraz z K,0). 



Musimy przyznać, że cyfry analizy są bardzo zbliżone do ilości od- 

 powiadających wzorowi. 



Oba rozbiory chemiczne amhbolów pod względem jakościowym są bar- 

 dzo do siebie zbliżone. Okoliczność ta naprowadza na myśl. że i skały obie, 

 tak dyoryt, jak i łupek umfibolowy, nie powinny się znacznie różnić od 

 siebie swojem pochodzeniem, i że druga z tycb skal. być może, powstała 

 z pierwszej na drodze procesów wtórnych. Bardzo blizkie sąsiedztwo tych 

 skał w Tatrach może także być dowodem tego przypuszczenia. 



Badania niniejsze wykonałem w laboratoryum profesora akademika p. 

 A. Lagorio. Uważam sobie za przyjemny obowiązek złożyć Mu tutaj wy- 

 razy podziękowania za światłe kierownictwo, oraz za gościnność i życzli- 

 wość, jaką zawsze okazywał w ciągu moich badań i studyów. 



