ST, CHEŁOHOWSKI. — GRZYBY. 



11 



Rosya. 



C. v. Weinmanii. Hymenomycetes et Gasteromycetes florae Rossi- 

 cae. Petropolis 1836. 



A. Jaczewski. Materiaux pour la Florę mycologique du gouvernement 

 de Smoleńsk. (3 części) 1893—1896. Bullet. de la Societe Mycologiąue 

 de France. T. IX, 1893. Buli. de la Societe Impór de Natural. de Moscou, 

 1895, Jlg 1 et 1896, 7. 



E. Borszczow. Les Champignons du Gouvernement de Czerni- 

 gow; Melanges biolog, de 1'Acad. des Sciences de St.-Petersbourg, 1868. T. VI. 



P. A. Karsten. Kusslands, Finlands, och den Skandynawiska Hól- 

 fons Hattswampar. Mustiala 1879—1885. Część I i II. 



Z pośród dzielnic, składających dawną Polskę, najlepiej pod wzglę- 

 dem mykologicznym jest zbadany Szląsk. Dzięki początkom, zrobionym 

 przez Casp. Schwenckfelda w XVI stuleciu, popartym w następnym wieku 

 spostrzeżeniami hr. H. G. Małtuschha, A. V. Weigla, Dr. A. J. Krochera, 

 J. B. de Albertini i L. I). de Schweinitsa, liczne w bieżącym stuleciu badania. 

 G. J. Preiissa, C. C. Beinerta, H. R. Goepperta, W. G. Schneidera, F. Celi- 

 na, 0. Wcberbanera i Dr. J. Schrocłera skupiły nadzwyczaj bogaty i ob- 

 fity materyał mykologiczny. Przy pomocy takiego bystrego i zamiłowanego 

 znawcy grzybów, jakim był J. Schroeter, Towarz}'stwo Szląskie popiera- 

 nia kultury ojczystej postanowiło opracować całokształt flory mykologi- 

 cznej w „Kryptogamen-Flora von Schlesien". Praca, przedsięwzięta przez 

 Schroetera, od roku 1886 częściowo wchodziła w wykonanie. W r. 1859 

 ukończony został pierwszy tom, obejmujący na 814 str. historyą mykologi- 

 cznej flory szląskiej, charakterystykę tej ostatniej i opisanie: 



Sluzowców — Myxomycetes 122 gat. 

 Bakteryj — Schizomycetes 115 gat. 

 Pleśniaków — Phycomycetes 178 gat. 

 Śnieciaków — Hemibasidii 80 gat. 

 Podstawkozarodnikowych — Basidiomycetes: 



a) Podnóżczaków — Protobasidii 232 gat. 



b) Podstawczaków — Autobasidii 960 gat. 



Opisy wszystkich tych 1687 gat. zawartych w I-ym tomie są dokładne, 

 obrazowe i szczegółowe. Schroeter, poprawiając wiele błędów, panujących 

 w mykologii i rozwijając podstawy naturalnego układu grzybów, dał 

 w swej pracy doskonałe dzieło, stojące na wysokości współczesnej nauki 

 i mogące służyć za wzór, w jaki sposób lokalne flory opracowywać należy. 



