ST. CTTKT CTTOWSKT. - GRZYBY. 



17 



Str. 50. Fungus prolifer. Fungi dumetorum ex uno pede prodeuutium 

 C. Bauh. Pin. p. 374. = 22. ?? 



Str. 50, Fungus orbiculatus argentoo cinereus. Fungus perniciosior 

 XIX gen. 1 Species Clusii in opacis sylvis. 



= 23. Boletus subtomentosus L. 



Str. 50. Fungus crassus in metam surrectus C. Bauh. Pin. 374. 

 = 24. ?? 



Str. 50. Fungus obscuro flavescens, mucidus, cocblear fere reprae- 

 sentans ex lignis enascens. = 25. ? ? 



Str. 50. Fungus ramosus argentei candoris. Fungus ramosus candidus 

 C. Bauh. Pinax p. 374. = 26. ?? 



Str. 50. Fungus pene candidus prona parte Erinaceus J. Bauh. Hist. 

 Plant. TT. L. 40. cap. 14 =27. ?? 



Str. 50- Fungus erinaceus major, atrocinereus ad petasi fere ampli- 

 tudinem accedens prona parte sąuamatus 



= 28. Hydnum imbricatum L. 



Str. 41. Fungus erinaceus candidus, a Dillenio erinaceus Vid. Nova 

 Plant. Gener. p. 74. = 29. ?? 



Str. 5152. Fungus pyxioides seminifer. Fungoides vulgatissimum. 

 Fungus seminifer Mentzelii. Vid. Dill. N. P. F. p. 76. 



= 30. ? ? 



Mimo usilnych staraii, nie mogłem znaleźć rozpraw objaśniających spo- 

 strzeżenia mykologiczne J. i C. Bauhinów i Dilleniusa, na które Erndtl 

 powołuje się w nieoznaczonych przeze mnie gatunkach. Z tego też wzglę- 

 du uważałem za właściwsze oznaczyć je znakami zapytania i pozostawić 

 bez bliższych określeń, które wobec krótkich i niewystarczających dyagnoz 

 musiałyby nastręczać poważne wątpliwości. Komentarze wyżej wskaza- 

 nych dzieł w przyszłości najlepiej do rozstrzygnięcia ich się przyczy- 

 nią. Chociaż Agaricus Georgii L. przytoczony u Erndtla, stanowi wyra- 

 źny i pewny gatunek, sądząc jednak z tego, że rośnie w krajach bardziej 

 na południe posuniętych i ponownie w Królestwie dotąd nie był spostrze- 

 gany, zadaję sobie pytanie, czy Erndtl nie nadał tej nazwy grzybom, do 

 Agaricus gravolens Pers. lub A.g. albellus Fr. należącym. 



X. Krzysztof Klnie, proboszcz w Ciechanowcu, doskonały na swoje 

 czasy przyrodoznawca, wycieczki florystyczne robił w obrębie, objętym 

 obecnemi granicami Królestwa w gub. łomżyńskiej i siedleckiej (str. III Dy- 

 keyonarza: „miejscem wycieczek było województwo Podlaskie i Mazowie- 

 ckie") a zebrane dane umieścił w Dykcyonarzu roślinnym '), w którym 



f) X. Krzysztof Kluk. Dykcyonarz roślinny, w którym podług układu Linneusza 

 są opisane rośliny nietylko krajowe dzikie... ale oraz i cudziemskie. któreby w kraju po- 

 żyteczne być mogły. Tomów III. Wydanie 1, Warszawa 1777. Wyd. 2: Warszawa 1786 

 — 1788, 8 a. Wydanie 3: Warszawa 1805-1811. 



Pam. Fizyogr. - XV Dział III. - 3 



