ST. CHEŁOHOWSKl. — GRZYBY. 



19 



Nr. 1531. Hydnum Auriscalpium = Hydnum Auriscalpium L. 



„ 1532. Hydnum parasiticum = ?? Hydnum strigosum Swartz lub 



Polyporus abietinus (Dicks.). 



Z pośród przytoczonych powyżej gatunków kilka określeń może na- 

 stręczać wątpliwości; szczególnie odnosi się to do Nr. 1532, którego opis 

 u Kluka jest niedostateczny, a przytoczona nazwa nie ma odpowiedniego 

 określenia w nowszych komentarzach mykologicznych. Według E. Friesa: 

 „Systema mycologicum" Hydnum parasiticum, jest synonimem Polyporus 

 abietinus (Dicks.). Jeżeli zaś Hydnum parasiticum Linneusza powtó- 

 rzone było następnie przez Persoona, wtedy zaliczyć nałoży nasz ga- 

 tunek do Hydnum strigosum Swartz (1810 r.). Chociaż Hydnum tomcn- 

 tosum u Kluka jest gatunkiem Linneusza, który w nowszych pracach za 

 samodzieluy uważają; z opisu jednak sądząc, grzyb ten odpowiada Hy- 

 dnum cyathiforme Schaeff. Prócz tego, u Kluka uderza nas [obecność 

 rzadkich gatunków: Polyporus umbellatus (Pers.), i Clavaria museoides 

 L., które do fllory Królestwa weszły tylko na podstawie tych danych, a po- 

 nownie nie były znalezione. 



Z kolei powinniśmy się zatrzymać na pracach Jana Ema/nuela (ii/i- 

 berta, który badając rośliny litewskie, zwracał baczną uwagę na napoty- 

 kane grzyby i zebrany materyał ogłaszał drukiem '). Niektórzy nasi ko- 

 mentatorzy prac Giliberta wszystkie jego zdobycze włączają do flory Kró- 

 lestwa Polskiego. F. Błoński (Mchy Królestwa Polskiego „Pamiętn. Fi- 

 zyogr." T. IX, Dz. III, str. 120) zalicza zarówno mchy jak i grzyby Gili- 

 berta („Pam. Fizyog." T.XIV, str. G4) do flory objętej naszą pracą. Opiera 

 się głównie na tern, że Gilibert w latach 1771 — 1781 zbierał rośliny prze- 

 ważnie w okolicach Grodna w promieniu sześciomilowym; a ponieważ 

 wschodnia granica dzisiejszego powiatu augustowskiego przechodzi pod 

 Grodnem w odległości zaledwie trzech wiorst, więc przeważną część zebra- 

 nych przez Giliberta roślin, uważać należy za niezawodnie znalezioną w gra- 

 nicach Królestwa; które atoli z przytoczonych gatunków do jego Hory na- 

 leżą z przyczyny, że bliżej określonych stanowisk nie podaje, orzec zgoła 

 niepodobna. Zianiu i twierdzeniu temn nie można odmówić słuszności, gdyż 



') J. E. Oiłibert. Flora lithuanica inchoata, seu enumeratio plantarum qaas circa 

 Grodnam collegit et determinarit. Lugduni 1785. W części pierwszej Chloris Grodnen- 

 sis str. 43—44 przytoczono z górą 60 gat. podstawczaków. ./. E. Giliberf. „Histoire des 

 plantes d'Europe et ótrangćres etc... ou ólements de botaniąue pratiąue". T. III, 2 ed. 

 Lyon 1806. W tomie III, w dziale zatytułowanym „Methode analytique aux Plantes de 

 Lithuanie" w qnatrióme collection str. 367—372 wylicza grzyby litewskie. J. E. Giliberf. 

 „Exercitia phytologica, ąuibns omnes plantae Europae, quas vivas inrenit in varils her- 

 bationibus seu in Lithuania, Galia, Alpibus etc. etc* Ludguoi 1792. Vol. I, p. LX W I, 

 388 cam 80 Tab. Vol. II p. 394—655 cum 22 T*b. W tomi) 1-yji, w liczbie 270 roślin 

 zarodnikowych są grzyby litewskie. 



