36 



DZIAŁ 111. — BOTANIKA 1 ZOOLOGIA. 



Schum., hiemalis Osbeck., corticola Pers., stylobates Pers., citrinellus Pers., 

 epipterygius Scop., galoptis Pers., sanguinolentus Alb. et Schw., Acicula 

 Schaeff., vitilis Fr.*, filopes Buli., Aetites Fr., metatusFr.*, alcalinus Fr., po- 

 lygrammus Buli., rugosus Fr., lacteus Pers., lineatus Buli., rosellus Fr., 

 elegans Pers., denticulatus Bolt.; Oollybia: atratus Fr., rancidus Fr., mu- 

 scigenus Schum., Clavus L., tenacellus Pers., esculentus Wulf., confluens 

 Pers., butyraceus Buli., maculatus Alb. et Schw.; Clitocybe: obso- 

 letus Batsch, diatretus Fr.*, metachrous Fr., flaccidus Sow., dealbatus Sow., 

 candicans Pers., pithyophilus Secr., cerussatus Fr., hirneolus Fr.; Tricho- 

 loma: sordidus Schum., humilis Fr., melaleucus Pers., jonides Buli., bufo- 

 nius Pers., cuneifolius Fr., imbricatus Fr,, yariegotus Scop., albo — brunneus 

 Pers., flavo brunneus Fr.; Armilaria aurantius Schaeff.; Lepiota: de- 

 licatusFr., denudatus Rabh., mesomorphus Buli., sistratas Fr.*, amianthinus 

 Scop., Carcharias Pers., cepaestipes Sow., ermineus Fr., excoriatus Schaeff , 

 rhacodes Vitt.; A m a n i t a Mappa Fr.; — Tylostoma mammosum 

 (Mich.); Scleroderma verrucosum (Buli.); Lycoperdon: depressum 

 Bonord., pusillum Batsch., saccatum Fl. Dan., hirtum (Pers.); B o v i s t a 

 tunicata Fr.; Geaster striatus (DC); Rhizopogon aestivus (Wulf.); 

 Sphaorobolus Carpobolus (L.). 



"Wśród wyżej wymienionych gaiunków, jest jeden Coprinus eąuinus 

 St. Ch. nieznany przedtem w nauce i odmiana nowa Agaricus denudatus 

 Rabh. var. Varsaviensis St. Ch. 



W zakończeniu zestawiony jest stosunek procentowy podrzędów Tre- 

 mellineae, Hymenomycetes i Gasteromycetes w okolicach Warszawy i w środ- 

 kowej Europie rosnących, który wypadł dla obudwu tych terenów bar- 

 dzo zgodnie: bo gdy w Europie środkowej Tremellineae stanowią 2,46$, 

 Hymenomycetes 92,94$, Gasteromycetes 4,60$; to w okolicach Warszawy 

 liczby te przedstawiają się: 2,88$; 92,80$ i 4,32$. Jako cechą charakte- 

 rystyczną dla podstawczaków warszawskich zaznaczyłem wielką ilość be- 

 dłek z ciemnemi zarodnikami (Pratelli i Coprinarii u El. Friesa, a Melano- 

 sporei u Grilleta i Saccardo), co przypisać należy wielkiej ilości gnijących 

 materyj, znajdujących się w pobliżu wielkiego miasta i znacznej ilości 

 ogrodów, zuźytkowujących komposty i nawozy w celach ogrodniczych; 

 podścieliska zaś te są doskonałym podłożem dla wymienionych wyżej be- 

 dłek. Bedłki ciemnozarodnikowe w Europie środkowej stanowią 9,48$, 

 w Finlandyi 10,85$ wszystkich przedstawicieli rodziny Agaricineae, kiedy 

 w okolicach Warszawy stosunek ten podnosi się do 18,25$. Następnie 

 zwróciłem uwagę na wielką liczbę grzybów w obrębie miasta obserwowa- 

 nych, a w szczególności w Ogrodzie Botanicznym, których liczba połowę 

 ogólnej ilości wynosiła; spostrzeżenie takie samo co do Ogrodu Botanicz- 

 nego w Wrocławiu uczynił Dr. J. Schroeter J ) (str. 49). W końcu są 



') Dr. J. Schroeter. Die Pilze Schlesiens I Halfte w Kryptogamen Flora von 

 Schlesien III B. I H. Wraoław 1889. 



