8T. CHET.CHOWSKT. — GRZYBY. 



37 



wymienione 33 gatunki najczęściej i najobficiej w okolicach Warszawy 

 spotykanyoh podstawczaków. 



W r. 1888 w ,, Pamiętniku Fizyograficznym" Franciszek Błoński wy- 

 liczająo grzyby zebrane w Puszczy Białowieskiej, wpomina o znajdowaniu 

 w "Wandowie (pow. łukowskim) i w Miłośnie pod Warszawą nowej odmia- 

 ny Wrośniaka czerwonawego, Tramotes rubescens (Alb. et. Schw.) var 

 anceps Błoński, którą poprzednio uważał za nowy gatunek Daedaea po- 

 lonica Błoński. Widząc jednak w r. 1887 w Puszczy Białowieskiej wiel- 

 ką ilość okazów Trametes rubescens (Alb. et Schw.), zmienił swój 

 pogląd i uważa ten grzyb za odmianę Wrośniaka czerwonawego. We- 

 dług P. A. Saccardo, odmiana ta stanowi formę pośrednią między Tra- 

 metes rubesoens (Alb. et Schw.) i Lenzites atropurpurea Sacc. 

 Opis szczegółowy tej odmiany podał autor wraz z dyagnozami podstaw- 

 czaków litewskich w „Hedwigii", Lipsk 1889. Zeszyt IV. 



W tejże „Hedwigii" w roku 1883, w zeszycie 2-gim Julian Stein- 

 haus 2 ) podał opis 25 gatunków grzybów na podstawie pomiarów ich za- 

 rodników i podstawek, a pomiędzy niemi trzech nowych po raz pierwszy 

 przez autora wyróżnionych, znalezionych w borze sosnowym w okolicy 

 Dęblina. Wzoru do tego opracowania zapożyczył autor od P. Yoglino (At- 

 ti del Reg. Instit. Yeneto Vol. IV. Ser. VI. 1886 i Nuovo Griornale Bota- 

 nico Italiano Vol. XIX. Nr. 3. 1887). Przytoczone przez Steinhausa ga- 

 tunki, pochodzą z okolic Warszawy, Mławy i Dęblina; nowe dla flory Kró- 

 lestwa są Agaricus Amanita roseola Steinh., Collybia phaeopodia Buli., 

 Omphalia griseo-licalina Steinh, Nauc ori a camerina Fr., Psathyrella 

 crenata Lasch. i Russula acris Steinh. Na czterech tablicach są schema- 

 tyczne rysunki opisanych zarodników i wyodrębnionych przez Steinhausa 

 gatunków, które w tekście są dokładnie i szczegółowo opisane. 



W następnym roku (1889) jako odbitka z „Wiadomości Farmaceuty- 

 cznych" (z T. VIII, z r. 1881) w Wars sa wie wyszła rzecz Dr. JF. Berdaua*), 

 w której opisane są jadowite podstawczaki krajowe (25 gatunków), a na 

 str. 34 wyliczone krajowe grzyby jadalne (58 gatunków). 



Jest to powtórzenie wyników i spostrzeżeń z dawniejszej pracy tegoż 

 autora, które do fizyografii kraju naszego nie dostarcza iadnyoh nowych 

 przyczynków. 



') Franciszek Błoński. Spis roślin skry tokwiatowych, zebranych w r. 1887 w Pa 

 szczy Białowieskiej. „Pam. Fizyogr." Tom. VIII, Dz. III, str. 83—84. 



? ) Jul. Steinhaus. Analytis-be Asjaricineen Stndi«n. Hedwigia 1888, Ehft II. Dre- 

 zno 1888, str. 20. Tablic IV. 



*) Feliks Berdau. Grzyby krajowe trujące. Warszawa 1889. str. 68, 16° z 3 ta- 

 blic, kolor. 



