4 



DZIA F; II. GEOLOGIA Z CHEMIĄ. 



skiego ! ) i D-ra Józefa Siemiradzkiego 2 ). Na mapie pierwszej zamieszczone oznaczenia 

 odnoszą się tylko do południowych guberni Królestwa Polskiego, piotrkowskiej, 

 kieleckiej, radomskiej i części lubelskiej, tak samo jak i na karcie Puscba, 

 której ona jest tylko kopią, lecz uzupełnioną już zaznaczeniem wyników obser- 

 wacyj geologów późniejszych, Zeisznera i Roemera. Druga mapa posiada wpraw- 

 dzie oznaczenia geologiczne, odnoszące się do całej powierzchni Królestwa, ale 

 w „Szkicu geologicznym" 3 ), niema znowu żadnych danych, na których podsta- 

 wie Dr. Siemiradzki poczynił oznaczenia różnych utworów geologicznych w środ- 

 kowych i północnych guberniach Królestwa. Części te bowiem kraju pod wzglę- 

 dem geologicznym, jak wiadomo, przez naszych i obcych uczonych szczegółowo 

 badanemi dotychczas nie były. Co się zaś tyczy dokładności, większej lub mniej- 

 szej, wskazanych na mapie granic rozpościerania się różnych utworów geolo- 

 gicznych, to jej przy tak małej skali, jak 1 : 1 500 000, nie można wy- 

 magać. 



Daleko już bogatszą i dokładniej opracowaną jest kartografia geologiczna 

 niektórych okolic Królestwa. I w tym także kierunku Pusch był pierwszym 

 autorem. Trzy jego mapy geognostyczne, o skali 1 : 176 000, dotyczące okolic, po- 

 łożonych między Sandomierzem i Małogoszczom 4 ), między Krzeszowicami, Cze- 

 ladzią i Pilicą 5 ), tudzież między "Wisłą i Nidą fi ), są pracą bardzo cenną, która 

 innych uczonych zachęcić mogła do dalszych studyów geologicznych naszego 

 kraju i wskazaniami swojemi ułatwiła im badanie. 



Z kart geologicznych szczegółowych, obejmujących tylko niektóre okolice 

 Królestwa Polskiego, a wydan3'ch o i 1836 do 1889 roku, są mi znane mapy: 

 Hempla, Roemera, Jurkiewicza, Kosińskiego, Kontkiewicza, Michalskiego i Sie- 

 miradzkiego. 



Z dwu map, ułożonych przez Hempla, jedna przedstawia zagłębie węglowe w gu- 

 berniach Królestwa Polskiego 7 ), a druga, w skali 1:262 500, obejmuje okolice Kielc, 



>) Kosiński W. Mapa geologiczna Królestwa Polskiego. 1873. Skala 1:500 000, czyli 

 5 kilometrów w jednym centymetrze (Encyklopedya rolnictwa i wiadomości związek z niem 

 mających, t. II. 1874). 



3 ) Siemiradzki Józef D-r i Dunikowski Emil D-r. Mapa geologiczna Królestwa 

 Polskiego, Galicyi i krajów przyległych. 1891. Skala 1 : 1 500 000, czyli 15 kilometrów w jednym 

 centymetrze (Pamiętnik fizyografiezny, t. XI. 1891). 



3 ) C i ż. Szkic geologiczny Królestwa Polskiego, Galicyi i krajów przyległych (Painięt- 

 fizyogr. t. XI. 1891). 



4 ) Pusch G. G. Geognostische Kartę des Polnischen und Sandomirer Mittelgebirges, 

 zwischen Sandomierz und Małogoszcz. Skala 1:176 000, czyli 2 I 9 mili geograficznej (pruskiej) 

 w jednym centymetrze (Geognostisches Atlas von Polen. Stuttgart. 1836. Tab. II). 



5 ) Tenże. Geognostische Kartę der Gegend zwischen Krzeszowice, Czeladź und Pilica. 

 Skala 1 : 176 000 (Geogn. At. v. .roi. Stuttg. 1886. Tab. El). 



6 ) Tenże. Geognostische Kartę der Gegend zwischen Weichsel und Nida. Skala 

 1 : 176 000 (Geog. At. v. Pol. Stuttg. 1886, Tab. V). 



7 ) Hempel J. Karta geognostyczna zagłębia węglowego w Królestwie Polskiem, uło- 

 żona z rozkazu Dyrektora Wydziału Górniczego Jenerał-Majora Szenszyna, 1856. Sekcyj ośmnaście 



