UR. J. TUK.) DOSI KUN 'Z. OBJAŚNIENIE !>') M A I* Y ( iKO l.< )( il(V..\K.I . 



13 



czyste mają większą lub mniejszą domieszkę ziarn kwarcu, a czasem także glau- 

 konitu, złożenie średnio-ziarniste, a barwę jasno- i ciemno-szai*ą. 



Piaskowce krzemionkowe są drobno- i średnio-ziarniste, brunatno-żółte, sza- 

 re, białe, i zawierają bardzo często takie niezliczone mnóstwo odlewów i odci- 

 sków skorup małżów Ervilia sp. i Cardium sp., że słusznie je wtedy na- 

 zwać można piaskowcami maszlowemi. Piaskowce wapienne posiadają złożenie 

 drobno-, średnio- i grubo-ziarniste, rzadko łupkowe, barwę brudno-szarą, brudno- 

 zielonawą, czasem białą i powstały z wapieni piaszczystych, z któremi się też 

 często razem znajdują. Piaskowcom krzemionkowym, przeciwnie, nigdy nie to- 

 warzyszą skały mioceńskie wapienne i wapienno-piaszczyste ; piaskowce te znaj- 

 dują się tylko same, na odosobnionych pagórkach. 



Piaski mioceńskie są białe i żółte, a składają się z ziarn kwarcu, pomięsza- 

 nych z bardzo małemi blaszeczkami białej miki i drobnemi ziarneczkami czarnemi 

 glaukonitu. 



Obnażenia naturalne i sztuczne (wychodnie i łomy) pokładów mioceńskich 

 znajdują się tylko w niektórych powiatach : lubelskim, chełmskim, tomaszowskim, 

 zamojskim, biłgorajskim i janowskim. 



W powiecie lubelskim utwory mioceńskie występują na południe od Lu- 

 blina w okolicy międz} r Głuskiem, Bychawą i Piaskami, a przedstawiają piasko- 

 wiec krzemionkowy brunatno-żółty i szary, spoczywający bezpośrednio na mar- 

 glu kredowym. Do największych jego obnażeń zaliczyć należy: łomy w lesie 

 na południo-zachód od Chmielą i wychodnie na pagórku pod Ossową. Pokłady 

 piaskowca krzemionkowego mają niejednostajną grubość i ukrywają się pod 

 piaskiem dyluwialnym w niejednakowej także głębokości. 



Taki sam piaskowiec krzemionkowy, brunatno-żółty lub biały, przedstawia 

 utwory mioceńskie w powiecie chełmskim, w okolicy na północo-zachód od 

 Chełma położonej. Do najpiękniejszych jego obnażeń należą: łomy pod Weresca- 

 mi Wielkiemi; następnie na polach i w lesie kolonii Janowa; nakoniec wychodnie 

 na samym wierzchołku małego pagórka, nazywanego „Górą Dziewiczą", pod wsią 

 Horodyszczem, którego spód składa się z opoki, a sam szczyt z piaskowca krze- 

 mionkowego na tejże opoce leżącego. Piaskowiec krzemionkowy daje się obecnie 

 jeszcze widzieć pod wsią Gruszowem w bardzo licznych, a zaniechanych już 

 łomach, znajdujących się na stokach wzgórz lasem pokrytych. 



Utwory mioceńskie w powiatach tomaszowskim, zamojskim i biłgorajskim 

 ujawniają się w rożnych miejscach okolic: między Tomaszowem, Łaszczówką 

 i Majdanem Górnym ; między Tomaszowem, Krasnobrodem, Zwierzyńcem i Jó- 

 zefowem ; między Józefowem, Frampolem i Gorajem. Pokłady tych utworów 

 spoczywają bezpośrednio na marglu kredowym i występują na odosobnionych 

 pagórkach śród piasków ziarnistych dyluwialnych, albo też, wnosząc z rozmiesz- 

 czenia ich nadzwyczajnie licznych obnażeń, tworzą szereg pagórków, idąc3 r ch od 

 południowego wschodu na północny zachód. Do obnażeń utworów mioceńskich, 

 znajdujących się na odosobnionych pagórkach, należą: wychodnie białego pias- 

 kowca krzemionkowego pod Łaszczówką; wychodnie wapieni piaszczystych) 



