JÓZEF PACZOSKI. PRZYCZYNKI DO ZNAJOMOŚCI FLORY. 



7 



W sąsiednich z Wołyniem miejscowościach, w Galicyi Aposeris foetida 

 przytrafia się często. Rośnie w cienistych lasach w niższej i górzystej części 

 Galicyi do 3600 stóp, zwłaszcza we wschodniej części nie rzadka (Knapp dla Ga- 

 licyi i Bukowiny wylicza 27 stanowisk — Die bisher bekannten Prlanzen Gali- 

 ziens uncl der Bukowina, str. 135). Dla Siedmiogrodu Fuss przytacza 16 stano- 

 wisk (FI. excurs. Transsilvaniae). W górach Pokucko-Marmaroskich Aposeris 

 przytrafia się często: „w lasach i w krainie kosodrzewu po trawnych stokach 

 rozpowszechniona; stosunkowo najobficiej w górnej dziedzinie lasów, gdzie często 

 składa część poszwu leśnego" (39 stanowisk). „W Alpach Rodneńskich nie wi- 

 dziana". „Na podgórzu Karpackiem w lesie bukowym między Pistyniem a Ko- 

 sowem" i t. d. (Zapałowicz: Roślinna szata gór Pokucko-Marmaroskich. Kra- 

 ków 1889, str. '220, 221, Nr. 467). 



Aposeris foetida jest rośliną zachodnio-europejską, rosnącą przeważnie w gó- 

 rach. Do Mozyrza prawdopodobnie dostała się przez Wołyń. Na Wołyniu, 

 oprócz Krzemieńca, niewątpliwie da się odszukać w pow. zwiahelskim, żytomier- 

 skim i owruckim. 



Veronica Dillenii Crantz. (1769). 



Veronica campestris S c hmalhausen (secund. Ascherson), Neue Pflan- 

 zarten aus dem Kaukasus (Berichte der Deutsch. Botan. Gesell. Jahrg. 1792, Baud. 

 X, Heft 6, p. 29L Taf. XVI, fig. 12, 14, 16); Paczoski, Fłorograf. i fitogeograf. iz- 

 śledow. kałmyckich stiepiej. Kijów, 1892, p. 100; Paczoski, Oczerk fłory okr. Pe- 

 rejasława 1893, p. 59; Ascherson, Yeronica campestris Sclnnalh. und ihre Yerbrei- 

 timg in Mitteleuropa (Oosterreichische Botau. Zeitschri.t, 1893, Nr. 3, p. 123 — 126). 



Veronica verna L. 3 campestris Schmalh ausen, Flora jugo-za- 

 padnoj Rossii, 189(i, p. 438; Paczoski, O faunie i fłorie okr. Władimira Wołyńsk. 

 1888, p. 58 



Veronica verna L. 3 floribus majoribus Rogowicz, Obozrienje 

 siemiennych i wysszich sporowych rastenij etc, 1869, p. 189. 



Veronica succulenta Ali. 1785, (secund, Ascherson). 



Veronica verna L. var. longistyla Froelich (secund. Ascherson); 

 Arcangeli. Comp. delia Hora Italiana. Torino 1882, p. 516. 



Podobna jest bardzo do przetacznika wiosennego (Veronica verna L.), od 

 którego zwykle nie bywa odróżniana. Gatunek ten niedawno był opisany przez 

 prof. Schmalhausena i nazwany Yeronica campestris. Jednak według Ascher- 

 sona nie jest on wcale nowym, gdyż odpowiednia forma była już w roku 1769 

 opisana jako V. Dillenii Crantz. Nieco później b}da ona opisana także jako 

 V. succulenta Ali., lecz wogóle mało zwracała uwagę botaników, którzy za- 

 liczali ją wprost jako synonim V. vernae. Chociaż prof. Schmalhausen, opisując 

 ten gatunek jako nowy, popełnił omyłkę, zawsze jednak w taki sposób przyczy- 

 nił się do obalenia błędnego poglądu, który polegał na łączeniu obu gatunków 

 w jeden. 



