20 



DZTAL ITT. BOTANIKA I ZOOLOGTA. 



stanowią różne gatunki turzyc, które z powodu pory spóźnionej (koniec sierpnia 

 i początek września) nie nadawały się do ściślejszego określenia. Prawdopodobnie 

 w gub. podolskiej, jak i w wielu innych miejscowościach, najobficiej wyrasta 

 Carex acuta. Oprócz turzyc następujące rośliny są mieszkańcami łąk błotnistych: 

 Caltha palustris, Nasturtium silvestre, Spiraea Ulmaria, Lythrum Salicaria, Tri- 

 glochin palustre, Sparganium ramosum, Alisma Plantago, Butomus umbellatus, 

 Epilobium hirsutum i Heleocharis palustris. 



Łąki mniej błotniste, latem prawie zupełnie wysychające, posiadają roślin- 

 ność składającą się przeważnie z traw (Gramineae) i roślin motylkowych (Papi- 

 lionaceae) : Dactylis glomerata, Aira caespitosa, Poa pratensis, Bromus inermis, 

 Festuca, Agrostis, Calamagrostis, Lotus corniculatus, Medicago falcata, M. lupu- 

 lina, Trifolium pratense, T. repens, T. montanum, T. medium, Latyrus pratensis, 

 Coronilla varia, Melilotus officinalis. 



Z należących do innych rodzin wymienić wypada: Banunculus acer, Dian- 

 thus deltoides, Stellaria graminea, Spiraea Filipendula, Selinum carvifolia, Achillea 

 Millefolium, Chrysanthemum Leucanthemum, Geranium pratense, G. palustre, 

 Berteroa incana, Agrimonia Eupatorium, Eryngium planum, Pimpinella Saxifraga, 

 Seseli annuum, Daucus carota, Galium verum, Valeriana officinalis, Leontodon 

 autumnale, Campanula glomerata, Erythraea Centaurium, Euphrasia officinalis, 

 Veronica spicata, Origanum vulgare, Betonica officinalis, Prunella vulgaris i wiele 

 innych. 



Najciekawszą formacyą, ze względu położenia geograficznego, przedstawiają 

 łąki mszyste, torfiaste. Podobne łąki, tak charakterystyczne dla flory miejsco- 

 wości dalej na północy wysuniętych, w gub. podolskiej znajdują się u samej granicy 

 południowej. Na mszystych łąkach okolic Derażni widziałem następujące rośliny 

 flory północnej : Stellaria glauca, Epilobium palustre, Saxifraga Hirculus, Poten- 

 tilla Tormentilla, Menyanthes trifoliata, Polygonum bistorta, Salix rosmarinifolia 

 i Cyperus flavescens. Nie ulega wątpliwości, że podobnych emigrantów z północy 

 można byłoby odszukać bez porównania więcej, lecz spóźniona pora wcale nie 

 sprzyjała ekskursyom botanicznym. 



Wskutek wysokiej kultury ogromne obszary nie nadają się obecnie do ba- 

 dania normalnej szaty roślinnej, którą pokrywała się miejscowość w czasach sto- 

 sunkowo nawet niedawnych. Koło mieszkań, przy drogach, na polach i ogrodach 

 widzimy mnóstwo kosmopolitów roślinnych, którzy wszędzie towarzyszą czło- 

 wiekowi: Sinapis arvensis, Lepidium ruderale, Brassica campestris, Sisymbrium 

 officinale, Malva neglecta, M. borealis, Artemisia vulgaris, A. Absinthium, Xan- 

 thium spinosum, X. strumarium, Hyoscyamus niger, Datura stramonium, Sola- 

 num Dulcamara, Erigeron canadense, Lycium barbarum, różne gatunki Cheno- 

 podium i Atriplex, Amaranthus retroflexus, Pyrethrum inodorum, Filago arvensis, 

 Centaurea cyanus, Lactuca scariola, Sonchus, Polygonum aviculare i wiele innych 

 należy do tej kategoryi. 



Flora północnej części gub. podolskiej nie ma jeszcze nic wspólnego z florą stepo- 

 wą. W okolicach Derażni nie zauważyłem ani jodnej rośliny charakterystycznej dla 



