JÓZEF EISMOND. STUDYA NAD PTERWOTNIAKAMI. 



107 



napotykają na poważne trudności i wymagają uciekania się do różnych sposo- 

 bów l ). Cała nianipulacya przy rozpatrywaniu ektopasorzytnych wymoczków 

 redukuje się do ostrożnego odcięcia lub oderwania tej lub owej części ciała, słu- 

 żącej za podłoże i do rozpatrywania pod mikroskopem przy stosownych powięk- 

 szeniach. Ponieważ budowa zarówno jak i kształt ciała wymoczków mogą być 

 zaobserwowane jedynie tylko za życia tych istot, przeto koniecznem jest rozpa- 

 trywanie ich w płynie „fizyologicznym" lub surowej wodzie, od czasu do czasu 

 odświeżanej. 



W celu konserwowania i barwienia, można wykonywać cały szereg mani- 

 pulaeyj, związanych z częstem przemywaniem, pod szkiełkiem mikroskopowem, 

 lub też utrwalać i barwić wymoczki (wraz z podłożem) wprost na szkiełku ze- 

 garkowem. 



Co do mnie, to posługiwałem się zarówno jednym jak i drugim sposobem, 

 używając do zawierania (Einbettung) preparatu smoły kanadyjskiej lub lakieru 

 clamarowego, poczęści zaś gliceryny. 



Do utrwalenia stosowałem głównie następujące odczynniki: a) rozcieńczoną 

 mieszaninę kwasu chromowego i octowego; b) mieszaninę stężonego roztworu 

 sublirnatu i kwasu octowego (Acidum aceticum glaciale) w stosunku 4:1, 

 wreszcie c) odczynnik Fola Nr. 2. Do barwienia najbardziej nadają się: he- 

 matoksylina Kleinenberga i Delafielda (stężony roztwór barwników należy roz- 

 cieńczyć zapomocą spirytusu 70°), karmin ałunowy Czokora, oraz boraks-karmin 

 Grenadiera. 



2. Hhyncheta Gammari (nor. sp.j. 



Tab. H, f. 2. 



Ciało posiada wygląd torebki, na jednym koiicu zwężonej, .ia drugim nieco 

 wzdętej. Zwężony koniec ciała, który możemy uważać za przedni, przedłuża się 

 w niedługi, lecz dość gruby ryjkowaty wyrostek. 



Nieobecność stałego otworu gębowego, w niektórych tylko wypadkach 

 nieistniejącego u orzęsków (jak np. u Opalina), zupełny brak wszelkiego urzę- 

 sienia powierzchni ciała, wreszcie obecność wspomnianego wyżej ryjkowatego 

 wyrostka dają wskazówkę, że zwierzę to niewątpliwie należy do rzędu acynet. 

 Przedewszystkiem przypomina ono opisaną przez Zenkera (7) B.hyncheta 

 Cy clopum . 



') W celu pohamowania ruchów swobodnie żyjących orzęsków należy dodać" do zawie- 

 rającej jo kropli wody gęstego syropowatego roztworu gumy wiśniowej. Sposób ton wynale- 

 ziony przezemnie <ob. „Eine eiufache Untersuchungsmethode fiir lebende Infu- 

 sorien" Zool. Anzeiger N-o 352, 1890), okazał się wielce pożytecznym, znajdując szerokie 

 zastosowanie w praktyre (ob. „Sur le procedó pour 1'etude des infusoires vivantes", 

 par A Cartes, Bulletins dela Socióte Zoologicme de France, 1891). 



Pam. Fizyogr. T. XIII. Dział UL -14 



