JÓZEF EISMOND. STUDYA NAD PIERWOTNI AKAMI. 



143 



7. Zoołhamnium parasita St. 



Tab. m, fig. 19. 



Rozpatrując dość pospolicie napotykane na powierzchni kończyn kiełżów 

 darniowe skupienia osobników poprzednio opisanego gatunku Epistylis rhab- 

 d os ty la, zauważyłem, że w skład powyższych darnin wchodzi, w nielicznej 

 liczbie egzemplarzy, inny jeszcze gatunek, reprezentujący nadto zupełnie od- 

 mienny rodzaj. Były to nadzwyczaj drobne wirczyki, osadzone na krótkich 

 i cienkich stylikach, wewnątrz których z łatwością można było zauważyć t. zw. 

 mięsień szypułkowy; ponieważ zaś ten ostatni u form kolonialnych okazywał 

 rozwidlenie, właściwe rodzajowi Zootliamnium, określenie więc rodzaju nie 

 nastręczało żadnych trudności. 



Inaczej rzecz się miała z określeniem gatunku, ze względu na zbyt drobne 

 wymiary ciała i brak istotnie odrębnych cech w organizacyi. 



Niektóre szczegóły, dotyczące budowy ciała, jakoteż ogólnego charakteru 

 pospolicie napotykanych egzemplarzy będącej w mowie formy, dają się streścić 

 w następujący sposób. 



Długość ciała wynosi 0,018—0,019 mm; szerokość 0,014 mm; przeciętna 

 średnica szypułki nie przewyższa 0,003 mm. 



Pospolicie trafiają się pojedyńcze formy; z kolonialnych najczęściej napotkać 

 można egzemplarze bliźniacze w postaci, jaką wyobraża f. 19 na Tab. III. 



Ciało owalne, w wysokim stopniu kurczliwe. Kurcząc się, przyjmuje kształt 

 prawidłowo kulist}', bez żadnych niestałych zmarszczek poprzecznych. 



Szypułka, czy to pojedyńcza, czy rozgałęziona, — jednostajnie gruba, pra- 

 widłowo walcowata, bez poprzecznego prążkowania. Łączność między mięśniami 

 poszczególnych szypułek, dźwigających indywidua kolonii, — nader wyrazista; 

 nadto mięsieii niekiedy nie dochodzi do samej podstawy pnia szypułki; wcho- 

 dząc zaś w ciało, tworzy w dolnej części tegoż stożkowaty okółek, złożony z de- 

 likatnych i zaledwie widzialnych włókienek. 



Skórka ciała zupełnie gładka, bez śladów jakiegokolwiek prążkowania; po- 

 przeczny pierścień rzęsowy (W im per ring) nie istnieje. 



Kołnierzykowate zdwojenie perystomalne — nizkie i wązkie; zresztą sam 

 organ perystomalny nie przedstawia żadnych cech szczególnych. 



Sarkoda ciała zazwyczaj mętna; obfituje w ciałka ziarniste, pochodzące 

 z zewnątrz, oraz posiada liczne wodniczki. 



Zbiornik kurczliwy — pojedyńczy; mieści się z prawej strony przedsionka, 

 zaopatrzonego w wystającą nazewnątrz błonkę falującą. 



łem tylko bliższe szczegóły. Zważywszy jednak, że sama nazwa bez odpowiedniej ścisłej dya 

 gnozy nie obowiązuje, i że Stein prawdopodobnie obserwował gatunek, który w następstwie 

 Wrześniewski (13) opisał jako Epistylis Steinii, uważałem za stosowne cofnąć pierwotnit; 

 nadaną nazAę i zastąpić ją przez inną, bardziej odpowiednią. 



