JOZEF EISMOND. STUDYA NAD PIERWOTNIAKAMI. 



105 



stępnie nie napotykamy tegoż zdwojenia u spirochony; wreszcie nie istnieje ono 

 u orzęsków z obszernej grupy He tero tri cha. 



Na zasadzie powyższych danych nie może ulegać kwestyi, że będące w mo- 

 wie kołnierzykowate zdwojenie, ochraniające perystom Vorticellidina, jest 

 utworem par excellence wtórnym, utworem, który powstał przez przystosowy- 

 wanie się organizmu do ochraniania perystomu i z właściwym brzegiem pery- 

 stomalnym nie ma żadnej łączności morfologicznej. 



III. 



Niektóre uwagi w kwestyi mechanizmu 

 wysysania u acynet. 



Proces wysysania przez acynety innych pierwotniaków za pomocą rurko- 

 watych wyrostków ciała dość często daje się obserwować bezpośrednio; nie mo- 

 gło więc podlegać wątpliwości, że pomienione wyrostki, oznaczone ogólną nazwą 

 tentacula, są to organy przystosowane do wysysania. Pogląd ten ustalał się 

 jednak w miarę tego, jak w literaturze infuzyologicznej notowano coraz więcej 

 ściśle zaobserwowanych wypadków wysysania; pozostała tylko do rozstrzygnięcia 

 kwestya, na jakiej zasadzie polega sam mechanizm tego procesu? 



W tym względzie zdania różnych autorów są podzielone. Niektórzy do- 

 myślali się, że podczas aktu wysysania smoczek wykonywa ruchy, odpowiadające 

 perystaltycznym. Przypuszczenie to wszakże okazało się bezpodstawnem, po- 

 nieważ nie zauważono właściwych ruchów perystaltycznych; natomiast zauwa- 

 żono tylko wypadki kurczenia się w związku z powstawaniem fałd poprze- 

 cznych. 



Wobec istotnej zagadkowości mechanizmu wysysania, powstał cały szereg 

 mniej lub więcej prawdopodobnych hypotez, które polegając na przypuszczalnych 

 danych, już tern samem nie wyjaśniają będącego w mowie procesu. Do liczby 

 tego rodzaju L^potez należy zaliczyć dowcipne tłumaczenie, dane przez R. Hert- 

 wiga, a podzielane z pewnemi zastrzeżeniami przez większość badaczy, w tej 

 liczbie przez Maupasa i Piątego. R. Hertwig przypuszcza, że proces wysysania 

 w istocie jest tern samem, czem jest wypompowywanie. Wychodząc z tego za- 

 łożenia, twierdzi on, że podobny proces u acynet uskutecznia się przez odbywa- 

 jące się naprzemian wydłużanie się i kurczenie smoczków. 



Organy te, jak to już niejednokrotnie zostało stwierdzone, przyczepiają się 

 do innych wymoczków za pomocą rozszerzonych końców na podobieństwo przy- 



