ROZDZIAŁ I. 



O zmianach okresowych ciśnienia powietrza w ciągu 



doby w Polsce. 



Najbogatszy na ziemiach polskich materyał do badania przebiegu ciśnienia baro- 

 metrycznego w ciągu doby posiada Kraków, gdzie już od roku 1848 rozpoczęte zo- 

 stały systematyczne notowania w tym kierunku przy pomocy barografu systemu 

 Kreila. Dane z okresu dziewięcioletniego od r. 1848 do r. 1856 ogłosił M. Weisse 

 w rozprawie pod tytułem „Stiindliche Barometer-Beobachtungen in Krakau in den 

 Jahren 1848 — 1856" (Wiedeń, 1858). W języku polskim specyalne rozprawy w tym 

 kierunku ogłosili Zajączkowski „O stosunkach barometrycznych Krakowa" (Kra- 

 ków, 1864) i Buszczyński „O ciśnieniu w Krakowie" (T. XXVI „Sprawozdań Ko- 

 misyi Fizyograficznej Akademii Umiejętności"; Kraków, 1891). 



B. Buszczyński opracował dane barograficzne krakowskie dla 31 lat 

 (1858/1888); szczegółowe tabele z przebiegiem dobowym ciśnienia w Krakowie ogłoszone 

 zostały w T. XXVII (z r. 1890) roczników Wiedeńskiego Instytutu Meteorologicznego. 



W Tab. I (Str. 2) przedstawione są przeciętne przebiegi ciśnienia barometrycz- 

 nego w ciągu doby w Krakowie w odchyleniach od średnich dla okresu 1858/1888. 



Odchylenia te, podane w częściach setnych milimetra, wskazują przebieg wyrów- 

 nany, w którym ruch roczny został usunięty. Pole odmian waha się w ciągu doby 

 od 0,4 do 0,7 mm (średnio 0,5 mm) i jest najmniejsze w miesiącach zimowych; bio- 

 rąc osobno oscylacyę dzienną i nocną widzimy silną przewagę fali dziennej w ciągu 

 lata (lato 0,6 mm, zima 0,4 mm), gdy oscylacya nocna nie przekracza w lecie 0,1 mm 

 i waha się koło 0,3 mm w miesiącach zimowych. Podobne stosunki charakterystyczne 

 są także dla Warszawy i dla Tarnopola. 



W ciągu doby wykazuje barograf w Krakowie przeciętnie dwie fale z następu- 

 jącymi punktami zwrotnymi: maximum pierwsze o 10^, minimum pierwsze o 4|},maxi- 

 mum drugie o 11£, minimum drugie o 5^; interwale wynoszą więc od 5 do 7 godzin. 

 Maxima przypadają bliżej południa i północy, a minima koło wschodu i zachodu słoń- 

 ca. Dokładniejsze czasy występowania maximów i minimów w przebiegu dobowym 

 ciśnienia barometrycznego w Krakowie podaje poniższe zestawienie: 



§ l. Dane barografu dla Krakowa. 



I Max. 



I Min. 



II Max. 



II Min. 



Zima 

 Wiosna 



Lato 

 Jesień 



10 h ,5a 

 9 h ,6a 

 8 h ,9a 



10\1 a 



2 h ,9p 

 4 h ,8p 

 5 h ,2p 

 3\9p 



ll h ,0p 

 11 h ,0p 

 12 h ,0p 

 H h ,3p 



6 h ,l a 

 4 h ,6a 

 3 h ,7a 

 5 h ,3a 



Pam. Fizyogr. — T. XXIV 



Meteorologia 



1 



