39 



TAB. XIV bis. Poprawka do ciężkości normalnej ze względu na wysokość 



z (C z = — 0,000000196 p. z) 

 Correction de gravite pour 1'altitude. 



NB. Poprawka ta ma zawsze wartość ujemną i stosuje się tylko do barometrów rtęciowych. 



Wysokość z 

 w metrach 



600 



650 



700 



720 



730 



740 



750 



760 



770 



780 





min 





















50 









0,01 



0,01 



0,01 



0,01 



0,01 



0,01 



0,01 



100 







0,01 



0,01 



0.01 



0,01 



0,02 



0,02 



0,02 



0,02 



150 







0,02 



0,02 



0,02 



0,02 



0,02 



0,02 



0,02 





200 





■ 



0,03 



0,03 



0,03 



0,03 



0,03 



0,03 



0,03 





250 







0,03 



0,03 



0,03 



0,03 



0,03 



0,03 



0,03 





300 







0,04 



0,04 



0,04 



0,04 



0,04 



0,04 







400 







0,05 



0,06 



0,06 



0,06 



0,06 



0,06 







500 



0,06 



0,06 



0,07 



0,07 



0,07 



0,07 



0,07 



0,07 







700 



0,09 



0,09 



0,10 



0,10 



0,10 



0,10 











1000 



0,12 



0,13 



0,14 



0,14 



0,14 













Przy obliczaniu wzlotów balonowych należy, dla wysokości powyżej 10 km, 

 uwzględniać jeszcze poprawkę ze względu na ciśnienia cząstkowe składników atmo- 

 sferycznych N, O, A i C0 2 . Dla powierzchni ziemi podaje J. Hann następujące 

 wartości ciśnień cząstkowych w odniesieniu do ciśnienia ogólnego powietrza 760,0: 



N . . . 593,1, O . . . 159,6, A . . . 7,1, C0 2 . . . 0,23. 



W wzorze barometrycznym przyjmuje się, że powietrze we wszystkich wysoko- 

 ściach zachowuje ten stosunek składników. Poprawką, wynikającą z niespełnienia tego 

 warunku, zajmował się A. de Quervain („Beitrage zur Physik der freien Atmosphare", 

 T. I, 1904); niema ona jednak znaczenia praktycznego dla wzniesień poniżej 10 km. 



Stosując wzór barometryczny nie trzeba zapominać, że stosuje się on tylko 

 w razie równowagi atmosfery; w przeciwnym razie potrzebne byłoby wprowadzenie 

 specyalnej poprawki „dynamicznej". Okoliczność ta, a także trudność ustalenia i różno- 

 rodność układu pionowego temperatury i wilgotności w atmosferze powodują, że przy 

 stosowaniu wzoru barometrycznego nie można liczyć na rezultaty zupełnie ścisłe, nawet 

 przy najskrupulatniejszem uwzględnieniu rachunkowem czynników, wymienionych we 

 wzorze (5). 



§ 15. Tabelki uproszczone do redukcyi ciśnienia barometrycznego do poziomu morza. 



Gdy chodzi o redukcyę ciśnień barometrycznych do poziomu morza dla stacyj 

 niezbyt wyniesionych (np. poniżej 500 metrów), wtedy w wielu przypadkach posłu- 

 giwać się można tabelkami uproszczonemi, w których nie uwzględnia się specyalnie 

 poprawek na wilgotność powietrza, przyjmując pewne wartości przeciętne wilgotności 

 dla rozważanego terytoryum. Te ostatnie poprawki są zresztą nieznaczne dla stacyj 

 wyniesionych mniej niż 500 m nad morzem; w tych przypadkach rzadko tylko nie- 

 uwzględnienie właściwej wilgotności powietrza wprowadzić może zmianę powyżej 

 0,1 mm w wartościach redukcyjnych do poziomu morza. 



W Tab. XV podane są zmiany wysokości w metrach na 1 mm zmiany ciśnienia 

 w różnych temperaturach i dla różnych ciśnień średnich. Podany pod Tab. XV przy- 

 kład pokazuje przebieg odnośnego rachunku. 



Jeszcze prostszą w użyciu jest Tab. XV bis, podająca wprost wartości redukcyjne 

 do poziomu morza w funkcyi wzniesienia w metrach i temperatury powietrza. 



