85 



L) Polska (81 stacyj). 



Większość stacyj polskich posiada dane dwudziestopięcioletnie (1886/1910), 

 wypisane według roczników Sieci Warszawskiej oraz publikacyj meteorologicznych 

 wiedeńskich, berlińskich i piotrogrodzkich. Dane te zostały sprowadzone do okresu 

 pięćdziesięcioletniego (1851/1900) przy pomocy Tab. XXII (str. 86). 



Niektóre stacye, nieposiadające pełnych lat 25, lecz szczególnie ważne ze 

 względu na swe położenie geograficzne, były najpierw dopełniane do 25-lecia 

 (1886/1910) przy pomocy stacyj poblizkich, a następnie dopiero redukowane do 

 zasadniczego okresu 50-letniego. Parę stacyj wzięto także z publikacyj Hanna, 

 TilloiRunga. W Polsce mamy 6 stacyj z obserwacyami pełnemi od r. 1851 

 do r. 1900; są to mianowicie: Ryga, Królewiec, Warszawa, Kraków, Lwów 

 i Mikołajów nad Bohem. 



M) Czechy (15 stacyj). 



Ciśnienia średnie 25-letnie (1886/1910) dla Pragi Czeskiej, Brna, Przyrowa 

 i Tropawy obliczone zostały według roczników wiedeńskich, a następnie zreduko- 

 wane zostały według Tab. XXII. Reszta stacyj zapożyczona została z cytowanej 

 już wyżej publikacyi Hanna; do redukcyi (1851/1900) — (1851/1880) służyła 

 Tab. XXIII. 



N) Rumun ja (21 stacyj). 



Wartości ciśnień dla stacyj rumuńskich zestawione zostały według publikacyi 

 Hepitesa p. t. „Album Climatologiąue de Roumanie" (Bucuresci, 1900) gdzie, 

 prócz wykresów graficznych, podane są tabele liczbowe dla wszystkich elementów 

 meteorologicznych oraz tekst z opisem stacyj i uwagami o spostrzeżeniach. 



Stacye rumuńskie są przeważnie krótkoletnie (Bukareszt ma 25 lat, inne 

 miejscowości od 16 do 6 lat spostrzeżeń; i były redukowane do okresu 50-letniego 

 (1851/1900) według jednej stacyi pełnej w Nagy-Szeben (Sybin) w Siedmiogrodzie. 

 Redukcya ta nie może być jednak uważana za pewną, a wobec tego i wartości 

 ciśnień średnich dla ogółu stacyj rumuńskich muszą być uważane za prowizoryczne. 



O) Francja wraz z Szwajcarją, Belgią i Holandją (60 stacyj). 



Źródłem danych o ciśnieniach średnich dla tych krajów jest doskonała publi- 

 kacya A. Angota p. t. „Etudes sur le climat de la France. Pression atmos- 

 pheriąue" (Paris, 1910) opatrzona mapami izobar miesięcznych i rocznych na pozio- 

 mie morza i dla poziomu 500 m. A. Angot przeprowadził sam redukcye do 

 50-lecia 1851/1900. 



Kilka stacyj (z okresami 1881/1895) zaczerpnięto od G. Runga, a dla 

 Szwajcaryi i od I. Hanna. Stacye pełne są tu wyjątkowo liczne: Lille, Paris, 

 Brest, Nantes, Lyon, Toulouse, Marseille, Perpignan, Bazylea, Geneve, Grand 

 Saint Bernhard, Bruxelles i Utrecht. 



P) Hiszpanja z Portugalją (26 stacyj). 



Ciśnienia średnie wzięte zostały częściowo od Angota (La Coruna, Bilbao, 

 S. Sebastian, Pampeluna, Huesca, Barcelona, Madryt i pełna stacya Oviedoi, 

 częściowo zaś od Hanna (do r. 1880) i Runga (1881/1895). W niektórych 

 wypadkach łączono średnie z seryj Hanna i Runga. 



