99 



Wobec równomiernego rozkładu ciśnień wilgotne wiatry morskie nie mają w ma- 

 ju poprzedniego wpływu; wilgotność względna i zachmurzenie słabnie w tym mie- 

 siącu. Wzrastająca temperatura sprzyja natomiast — wobec małych gradientów — 

 powstawaniu w maju płytkich i lokalnych depresyj, połączonych z opadami. 



Czerwiec. 



Ciśnienie czerwcowe jest pod wpływem wzrostu t. zw. maximum azorskiego 

 oraz minimum na wschodzie Rosyi, towarzyszącego silniejszemu ogrzaniu się kon- 

 tynentu. Izobary w Europie mają często w tym miesiącu kształt językowaty, 

 a kierunek ich jest w Polsce zbliżony bardzo do południkowego. Ciśnienie na 

 ziemiach polskich spada z zachodu na wschód (izobary skrajne wynoszą 761 

 i 759,5 mm), na Węgrzech Górnych w łuku Karpat uwydatnia się słabe minimum 

 drugorzędne. 



Lipiec. 



Ziemie polskie wraz z całą Europą Środkową i Zachodnią są w lipcu pod 

 wpływem wysokiego ciśnienia na południowym Atlantyku. Izobary od 764 mm 

 w Hiszpanii spadają ku wschodowi (756 mm na Uralu). W Polsce izobary wa- 

 hają się od 762 mm na zachód od Budziszyna i Drezna do 758 mm na Krymie 

 i 758,5 mm w Liwonii. Po stronie galicyjskiej Karpat Wschodnich występuje 

 w lipcu tendencya do tworzenia się maximum drugorzędnego; tendencya ta ak- 

 centuje się jeszcze silniej w miesiącach następnych: sierpniu i wrześniu. 



Sierpień. 



Minimum letnie w Rosyi Wschodniej przesuwa się w sierpniu wyraźnie ku 

 północy, aby zniknąć zupełnie we wrześniu. Zarazem wzrasta natężenie minimum 

 islandskiego. W Polsce mamy nad Karpatami dziedzinę wyższego ciśnienia 

 (761,5 mm), od której ciśnienie spada zarówno ku morzu Bałtyckiemu (759,5 mm) 

 jak i ku nizinie Węgierskiej i ku morzu Czarnemu. 



Wrzesień. 



W przeciwieństwie do typu letniego izobar, który charakteryzował się przez 

 maximum w części S W Europy, minimum w Rosyi Wschodniej i nizkiemi ciśnieniami 

 koło Islandyi i w części wschodniej morza Śródziemnego koło Azyi Mniejszej, 

 rozpoczyna wrzesień już typ inny rozkładu ciśnień, stanowiący wyraźne przejście 

 do rozkładu zimowego. Wraz ze spadkiem temperatury w częściach wschodnich 

 kontynentu europejskiego wzrasta tam ciśnienie i zaczyna słabnąć przewaga wpły- 

 wów południowo-atlantyckich. Przez Europę Zachodnią i Środkową przechodzi 

 klin wyższego ciśnienia, od którego izobary zniżają się zarówno ku morzu Śród- 

 ziemnemu, jak i ku Islandyi i Oceanowi Lodowatemu. W Polsce tworzy się obszer- 

 niejsza dziedzina przedkarpacka wyższego ciśnienia, oddzielona od maximum za- 

 chodniego minimami drugorzędnemi koło gór Sudeckich i na Węgrzech Środkowych. 



Październik. 



Wzrost silny ciśnienia na wschodzie, osłabienie ciśnień na zachodzie Europy 

 charakteryzują październikową mapę izobar w porównaniu z danemi dla września. 

 W Polsce występują dość silne gradienty z N W ku SE; na Węgrzech mamy dwa 

 minima lokalne i jedno maximum drugorzędne między Sudetami i Karpatami. 



Listopad. 



W listopadzie przechodzi w poprzek Europy klin wyższego ciśnienia od Ma- 

 rokka poprzez Madryt, Genewę, Kraków, Kijów ku Syberyi. W Polsce mamy 



