131 



Wandela (Port Charcot). Z porównań z wyspą Laurie na Orkadach Południowych 

 wnioskuje Woeikow, że ciśnienie dla roku 1909 było wprawdzie dość normalne dla 

 wyspy Laurie, ale zbyt nizkie dla wyspy Petermanna. 



Poniżej podany jest, według Woeikowa, przebieg roczny ciśnienia dla dwóch 

 obszarów Antarktydy: część zachodnia (Belgica, Petermann, Wandel, Snow Hill) i wschod- 

 nia (Gauss, Cap Adare, Mac Murdo na wyspie Rossa). 



Odchylenia ciśnień średnich miesięcznych w przebiegu rocznym. 



I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII 1X11 



Anlar- 2,7 -5,8* -2,5 -1,4 2,4 3,8 1,4 -2,3 0,2 -1,3 4,2 -0,7 743,1 



ktyda / E 1,1 0,8 1,9 3,3 -0,7 1,7 2,3 -5,4 -5,6 -5,9* 3,0 3,5 744,0 



Wyspy Laurie -1,7 -1,4 -1,8 -1,2 -0,9 2,2 1,7 2,0 ■ 0,6 1,2 -2,0* 0,8 742,5 



Dla stacyj poszczególnych przytoczone są poniżej średnie ciśnienia roczne oraz 

 miesiące skrajne. 





Średn. ciśnienie 



Miesiące z 



ciśnieniem średniem 





roczne 



Min. 





Max 







744,4 



II (37,7) 





VI 



(50,6) 



Wyspa Petermanna .... 



739,6 



VIII (36,6) 





XII 



(47,4) 



Wyspa Wandel 



746,2 



III (36,1) 





XII 



(53,9) 



Snow Hill 



742,9 



X (39,1) 





XI 



(46,2) 





743,7 



XI (41,9) 





VIII 



(46,4) 



Gauss-Stalion 



740,0 



VIII (32,4) 





XI 



(46,0) 



Cap Adare ... ... 



740,6 



X (35,1) 





VII 



(47,3) 



Mac Murdo Sund 



743,2 



X (36,5) 





XII 



(47,6) 



Nadto Mossman ułożył następującą tabelkę: 











Ciśnienie 



średnie. 700 mm -|- 











XI, XII, I 



II, III, IV V 



, VI, VII 



VIII, IX, X 



Antarktyda E (75°S) .... 



44,0 



44,2 



43,2 





36,5 



Pacyfik S (67°S) 



43,1 



39,8 



45,9 





39,8 



(Belgica, Wandel, Petermann) 













Wyspa Laurie (61 °S) .... 



43,0 



42,5 



45,0 





45,4 



Georgia Połud. (54°2'S) . . . 



44,5 



46,5 



47,9 





50,5 



Wobec zbyt małych okresów i małej liczby stacyj przebieg roczny ciśnienia jest 

 niepewny dla Antarktydy. Wyższe ciśnienie jest przeważnie w czerwcu i w lipcu; 

 w Antarktydzie Wschodniej silnie zarysowuje się natomiast spadek w sierpniu, wrześniu 

 i październiku w przeciwieństwie do wyższych ciśnień w tym czasie na wyspie Laurie 

 i w Georgji Południowej. Z drugiej zaś strony wyższemu ciśnieniu w listopadzie w obu 

 częściach Antarktydy odpowiada spadek ciśnienia na wyspie Laurie. 



R. Mossman wykreśla na swych mapach (w „Meteorology of Weddel Gjuadrant"; 

 Edinburgh, 1909) dwa minima, otoczone izobarami 29,2 inch. (741,7 mm). Jedno mi- 

 nimum leży na wschód od Ziemi Grahama między 20 i 55°W, drugie zaś na zachód 

 między 70 i 100°W. Wogóle zaś rozważa Mossman w swej rozprawie cztery dzie- 

 dziny o stale niźszem ciśnieniu: 1) w morzu Rossa 70 n S, 170°W, 2) w morzu Belling- 

 hausena 65°S, 90°W, 3) w morzu Weddella 66°S, 30— 35°W i 4) na Oceanie 63°S mię- 



