135 



(6=0 



(półkula =1) .174 



% pow. ziemi g j 

 (obie półkule) 



10 20 

 .168 

 8.4 



30 



40 



50 



60 



70 



80 



.158 

 7.9 



.143 

 7.1 



.123 

 6.2 



.100 

 5.0 



.074 



3.7 



.045 

 2.2 



90 

 .015 

 0.8 



W pracy swej p. t. „Die periodischen Luftmassenverschiebungen und i lir Einfluss 

 auf die Lagenanderung der Erdachse". (Gotha, Perthes. 1901.) podaje R. Spita! er 

 następujące ciśnienia średnie na poziomie morza według map izobar Hann a. 



N80° 

 75° 

 70° 

 65 u 

 t0° 

 55" 

 50° 

 45° 



Spitaler Ferrel 



I VII I-XII 



57,5* 



58,3 



60,1 



62,0 



60,8 



61,1 



62,3 



63,0 



58,8 



58,0 



57,6 



57,5* 



57,7 



58,1 



58,9 



59.6 



60,5 

 60,o 



58,6 



58,2* 



58,7 



59,7 



60,7 



61,5 



N40 u 

 35° 

 30° 

 25" 

 20" 

 15° 

 10° 

 5° 

 U 

 Śred. 

 80n -0" 



Spitaler , Ferrel 



I 



63,9 

 64,8 

 65,0 

 64,0 

 62,3 

 60,5 

 59,1 

 58,2 

 58,0 



61,1 



VII I-XII 



00,0 



59,8 



59,3 



58,5 



58,0 



57,5* 



57,7 



58,5 



59,1 



58,5 



62,0 

 fi-2,4 



61,7 



60,4 



59,2 



58,3 



57,9* 



58,0 



58.0 



59,7 





Spitaler 



Ferrel 



I 



VII 



I-XII 



S 5° 



57,9 



60,0 



58,3 



10° 



57,8* 



60,9 



59,1 



15° 



57,8 



62,0 



60,2 



20° 



58,5 



63,5 



61,7 



25° 



59,7 



64,7 



63,2 



30° 



61,0 



05,1 



63,5 



35° 



62,0 



63,9 



62,4 



40° 



61,9 



60,6 



60,5 



45° 



58,2 



57,1 



57,3 



50° 



52,7 



52,8 



53,2 



Na każdej półkuli ciśnienie (na poziomie morza) jest w zimie większe, niż w lecie. 

 Wynika to także np. z liczb Baschina 



VII 



N. 80 — 50 

 . 760.5 

 . 57.9 



50 — 30° 

 63.5 

 59.4 



30° 



— Równik 



61.2 



58.5 



0-30 

 58.6 

 62.3 



30 — 50 S 

 60.1 

 60.1 



Równik — 50° 



N 

 62.2 

 58.9 



s 



59.2 

 61.3 



Wygląda więc na to, że z półkuli, mającej lato, pewna ilość powietrza przepływa 

 (górą) do półkuli drugiej, mającej jednocześnie zimę. 



Uwzględniając wyniesienie przeciętne lądów, otrzymał Spitaler następujące róż- 

 nice ciśnień: (styczeń) — (lipiec). 





mm 





mm 





mm 



N. 80/70 . . 



. . —3.0 



40/30 N 



. . 0.2 



Równik/ 10 S . . 



.. —2.0 



70/60 . . 



. . — 0.4 



30/20 . . . 



. . 3.8 



10/20 . . . 



. —3.7 



60/50 . . 



. . —0.4 



20/10 N 



. . 2.6 



20/30 . . . 



. —4.0 



N. 50/40 . . 



. . —0.7 



10/Równik . 



. —0.1 



30/40 . . . 



. —1.2 











40/50 S . . . 



. . 1.6 



Z danych Spitalera wynika, że ciśnienie na poziomie rzeczywistym jest: 



a) na półkuli południowej między 0° i 80°N w styczniu o 0,78 mm wyższe 

 niż w lipcu (między 0° i 50° N o 1,27 mm). 



b) na półkuli południowej między 0° i 50° S mamy w styczniu ciśnienie 

 o 2,08 mm niższe niż w lipcu. 



Aby ciśnienie na półkuli północnej zwiększyć o 0,78 mm od lipca do stycznia, 

 trzeba przeprowadzić pewną ilość mas powietrznych z półkuli południowej na północną. 

 Wymaganiu temu odpowiada też istotnie zmniejszenie ciśnienia od lipca do stycznia 

 na półkuli południowej między 0° i 50° S. 



