140 



Biorąc wzór barometryczny w postaci (por. Hann. Lehrbuch der Meteorologie. 

 2 Aufl., p. 131, 1906) 



h = 2,7991 b °~ bh . (1 + at) 

 b + b h 



i oznaczając przez 



AH = 2,7991 : (b + b h ) 

 wielkość t. zw. odstępu barometrycznego w temperaturze 0°C mamy 



h 



bh<» = b ® 

 b h ivii) = b (vn) 



AH„(l+at,) 

 h 



AH (l+at V iO 



jeżeli wartość AH przyjmiemy, w pierwszem przybliżeniu, jako jednakową dla obu 

 miesięcy stycznia (I) i lipca (VII). 



Oznaczając przez 



i Ab h = b h «> — b (h) vn 

 [ Ab = b <'> -b h (v.» 



otrzymujemy 



Abh = Ab » f tV (txV - 1 + at ' 



A H \ 1 + a t vii 

 skąd, wobec małości a 2 , można przyjąć 



h a (U — t V ii ) 



A b h = A b + 



A H 1 + a (t, + t V ii) 

 Szukane wzniesienie, w którem panuje żądana różnica ciśnień Abh, będzie więc 



h = (Ab h — A b ) . A H . 



273 + t, + t v „ 



ti — tvn 



Dla podbiegunowego pasa południowego przyjąć nadto można A b = O. Co zaś 

 do AH = 15982 : (b -\- b h ), to, dla b = 745, mamy dla wysokości 



H 400 m 1150 m 1900 m 



A H„ 11,0 11,5 12,0. 



Wprowadzając wartość A H równą 11,5 i biorąc ti = — 5°,5 i t V n = — 28°,5, 

 otrzymujemy 



h = Ab h . 11,5.^-= Ab h 11,5.10,4 



23 



Podstawiając dla A b h 1 1 mm jako różnicę ciśnień (styczeń) — (lipiec) dla obszaru 

 antarktycznego, znajdziemy 1316 m, a uwzględniając że A H na tej wysokości wynosi 

 już 11,6 a temperatury warstw powietrznych do 1,3 km ti = — 6° i t vii — — 29°, 

 otrzymamy ostatecznie 1340 metrów jako wartość przypuszczalną wzniesienia średniego 

 wewnątrz koła podbiegunowego południowego. 



