5 



Łuniniec 



Możejki (Murawjewo) 



Mińsk 

 Orany 

 Połock 

 Równe 

 Rzeżyca 

 Sarny 



Świenciany 

 Wapniarka 



Kolej Poleskie, rezerw, wodny 



Lib.-Romeńska, rezerw, wodny 

 Mosk. -Brzeska, dworzec 

 Petersb.-Warsz., rezerw, wodny 

 Rygo-Orłowska, dworzec 

 „ Poł. Zach., rezerw, wodny 



„ Mosk.-Wind.-Ryb., rezerw, wodny 

 Poleskie, remiza parowóz. 

 Petersb.-Warsz., rezerw, wodny 

 Poł. Zach., rezerw, wodny 

 Petersb.-Warsz., rezerw, wodny 

 Poł. Zach., rezerw, wodny 

 Rygo-Orłowska, dworzec 

 Poł. Zach., rezerw, wodny 

 Poł. Zach., remiza parowóz. 

 Mosk.-Brzeska, rezerw, wodny 



-f- 136,94 m. npm. 



+ 72,05 . „ 



+ 223,02 „ . 



+ 132,45 ,. . 



+ 131,78 „ „ 



+ 186,56 „ „ 



+ 141,55 „ u 



+ 158,43 „ B 



+ 149,12 „ „ 



Zdołbunowo 

 Zmierzynka 

 Żabinka 



Wilno 



Winnica 



Witebsk 



+ 313,84 „ 



+ 148,05 „ 



+ 262,54 „ 



+ 144,88 „ 



+ 195,68 „ 



+ 330,50 . „ 

 + 143,19 „ „ 



Wszystkie powyższe repery poustawiane są na stacyach kolejowych: na ścianach 

 dworców osobowych, na remizie parowozowej lub też na rezerwuarze wodociągowym. 



4. Profile podłużne torów kolejowych wydane częściowo przez jen. T i 1 1 o w dziele 

 pod tytułem „Swod niwellirowok żeleznych dorog". 



Najważniejszy i stosunkowo bardzo dokładny materyał dla naszej pracy. Na każ- 

 dym podłużnym profilu czy już zbudowanej czy też projektowanej kolei, znajdują się 

 wzniesienia poziomu wody rzek i rzeczek, leżących na kierunku linii kolejowej, nad 

 morze lub przyjęte jakieś zero. 



Praca pułkownika R y 1 k e g o (A? 2) podając wzniesienia reperów większości węzło- 

 wych stacyi kolejowych pozwoliła mi sprawdzić te niwelacye i doprowadzić je do 

 wspólnego jednego zera. Różnica jednak w wzniesieniach reperu i szyny stacyjnej nie 

 były nigdzie instrumentalnie określane — zmuszony więc byłem po oznaczeniu specyal- 

 nie dla niniejszej pracy kilkunastu tych różnic, wyprowadzić z nich średnią i takową 

 wprowadzić do obliczeń. Jeżeli reper znajduje się na rezerwuarze wodnym lub remizie 

 parowozowej, to poziom szyn stacyjnych leży średnio o — 1,3 m. niżej; gdy zaś reper 

 umieszczony jest na budynku dworca, to różnica ta wynosi — 2,2 metry. 



Obliczone wzniesienia szyn dla kilkuset stacyi opisywanego obszaru są pomie- 

 szczone w trzecim oddziale niniejszej pracy. 



5. Mapy, któremi się posługiwałem, oprócz wspomnianych w I części, przy rze- 

 kach Królestwa Polskiego, były: 



a) „Topograf iczeskaja karta Kurłandskoj gubernii" w skali 2 wiorsty w calu 

 czyli l : 84000. Mapa bardzo dobra, ma krzywe wysokości w 2 sążnie i wiele wznie- 

 sień dokładnie oznaczonych. Jedyną wadą tej mapy jest niestaranne odbicie litogra- 

 ficzne. Krzywe wysokości koloru „sienny" niedokładnie wpadają na czarne tło mapy, 

 stąd bardzo trudne określanie wysokości. 



b) „Karta Polesja" jenerała Żylińskiego. Skala 30 w. w calu, krzywe wyso- 

 kości co każde 5 sążni; mało dokładna a w niektórych miejscach fałszywa. 



c) Nowe wydania uzupełnione map rosyjskich, austryackich i niemieckich. 



