5 



tępym rąbkiem. Szczęki górne b. silnie rozwinięte, na zewnątrz wyokrąglone, zakoń- 

 czone silnym zębem, którego wierzch szeroki od dołu, a zwężający się stopniowo ku 

 swemu zakończeniu jest szklisto wygładzony. Oprócz tego szczęki te posiadają drugi 

 ząb prawie u nasady umieszczony, który od poprzedniego jest znacznie mniejszy, cier- 

 niowaty. Oczy nerkowate z wyraźnym wgięciem od strony górnej; oprócz tego obwód 

 ich jest cokolwiek fasetowany'. Macki wargowe, z trzech członków wrzecionowatych 

 złożone; trzeci t. j. ostatni ścięty, z dość głębokiem wydrążeniem. Czułki krótkie, zło- 

 żone z U-tu paciorkowato łączących się członków, osadzone są w guzowatym wy- 

 skoku głowy tuż ponad oczami. Pierwszy ich członek jest największy i najtęższy, 

 drugi zaś najmniejszy, niemal ziarnkowaty, następne od tegoż o wiele większe, ale 

 zmniejszające się stopniowo aż do ostatniego włącznie; są one od przodu równo ścięte 

 ze słabymi wyskokami od strony wewnętrznej. Ostatni członek, najmniejszy ze wszystkich, 

 jest wrzecionowaty, zwężający się stopniowo ku spiczastemu zakończeniu. Koniec czuł- 

 ków nie dosięga w znacznem oddaleniu nasady przedkarcza. 

 Jedyny krajowy i europejski gatunek 



buprestoides Linneus. Długość ciała 15—22"' mm, szerokość 5—7,5"' mm. 

 Figura 1-sza. 



Do podanych cech należy dodać, że czoło naznaczone jest łukowatą, ku głowie 

 skierowaną, płaską, rozlaną, wygładzoną listewką, która często przedstawia się jako kre- 

 skowała bruzda. Wzdłuż głowy przebiega bruzda równego natężenia, która stopniowo 

 się gubi. 



Samce zazwyczaj rzeczonej bruzdy na głowie nie posiadają, ale za to wyraźniejszą 

 powyżej opisaną listewkę. Głowa u obu płci jest b. duża, u samców większa niż u sa- 

 mic. Toż samo stosuje się i do szczęk. Przedkarcze jest z wierzchu zewsząd zaokrą- 

 glone, węższe u swej nasady niż od strony osadzenia głowy, przyczem cecha rzeczona 

 wybitniejszą jest u samców. 



Przód przedkarcza równo ścięty, nasada zaś opatrzona wyraźnym rąbkiem tak od 

 wierzchu jak od spodu ciała. Rąbek ten, również jak i górny brzeg przedkarcza, przez 

 całą szerokość obrośnięte są pojedyńczymi, bardzo gęsto ustawionymi, grubymi, krót- 

 kimi, rdzawymi, lśniącymi włoskami. Górna strona szczęk jest chropowato poznaczona, 

 odstęp między wargą górną i czołem, t. j. przód czoła, jest gęsto jaszczurowany, dalsza 

 powierzchnia głowy jest niezbyt gęsto, ale grubo, ponakłuwana. 



Uda są płaskie, w środku najszersze; piszczele pierwszej pary nóg też płaskie, 

 ku zakończeniu stopniowo rozszerzone, od zewnątrz chropowatą krawędzią opatrzone, na 

 której to krawędzi od połowy jej długości mieści się po trzy równo rozstawione, strzęp- 

 kowate wyrostki. Piszczele drugiej pary nóg podobnie jak pierwszej ukształtowane, 

 z tą różnicą, że krawędź jest podwójna, mają 5 takichże wyrostków. Krawędzie pomie- 

 nione opatrzone są oprócz tego kolczastymi, rzędem ustawionymi włoskami. Piszczele 

 ostatniej pary nóg posiadają takież .same niemal cechy co i dwie pary poprzednie, 

 a oprócz tego są na końcu lejkowato rozszerzone, i opatrzone na skraju trzema krótki- 

 mi kolcami, z których jeden od zewnątrz jest przyrośnięty i nieruchomy, dwa zaś we- 

 wnętrzne, obok siebie ustawione, są dłuższe i luźne. 



Pokrywy skrzydłowe są o wiele grubiej i rzadziej ponakłuwane niż głowa i przed- 

 karcze, oprócz tego opatrzone są trzema parami listewkowatych Unijnych krawędzi. Dwie 

 z nich biegną równolegle wzdłuż, w dość znacznej od siebie odległości, środkiem po- 

 kryw, trzecia zaś para przebiega poza wyraźnym podługowatym guzem barkowym, 

 stając się z obu końców stopniowo coraz słabszą. Cecha rzeczona wyraźniejszą jest u sam- 



