10 



szych ząbków, najsilniej uwydatnionych na wewnętrznej krawędzi trzeciego członka, 

 na którym od strony zewnętrznej widać tylko drobne karbikowanie. 



Pokrywy ku tyłowi stopniowo zwężone posiadają podobne cechy co dwa 

 poprzednie gatunki, a mianowicie: mają taki sam prawie obrąbek i w podobny 

 sposób ukształtowane podgięcia, oraz trzy pary wzdłuż pokryw przebiegających, Unij- 

 nych, cokolwiek wygórowanych listewek, nadto drobny kolec po obu stronach u za- 

 kończenia szwu. Zato tarcza pokryw jest silniej wypukła, a same pokrywy stosun- 

 kowo o wiele dłuższe — niemal 5 razy tak długie jak przedkarcze. Całe ciało poro- 

 śnięte jest b. drobnymi, pilśniowatymi włoskami, bardzo zwartymi na górnej stronie, 

 a o wiele rzadszymi od spodu. 



Nogi długie, proste, spłaszczone, tęgie u samców, niklejsze u samic; uda od we- 

 wnątrz, t. j. ku spodowi, cokolwiek wygięte. 



Barwa ciała jaśniejsza lub ciemniejsza, płowo-rdzawo- brunatna; samice są ciem- 

 niejsze od samców. 



Owad przeważnie górski; żyje w zeschniętych jodłach, suchych świerkach a także 

 i w butwiejących pniakach bukowych. Znajdował go ś. p. Michał Rybiński u stóp 

 Czarno-Hory w okolicach Worochty. 



Rodzaj Trayosoma Linneus. 

 T. depsarium Lin. Rycina JY» 5. Dł. c. 19—23"' mm. 



Na pozór do Prionus coriańus nieco ogólnym zarysem zbliżony, różni się je- 

 dnak od niego zupełnie odmiennymi czułkami, które są cieńsze, lżejsze, zbudowane 

 w podobny sposób jak u Ergates faber, i u obu płci nie sięgają poza połowę dłu- 

 gości pokryw. Nadto czułki są gładkie, bez żadnych kolczastych i chropowatych wy- 

 rostków. Szczęki z przodu skośnie ku środkowi ścięte. Oczy stosunkowo większe niż 

 u poprzednich trzech gatunków. 



Przedkarcze na brzegu, na dwóch trzecich długości posiadające spory, ostry, kolczasty 

 wyrostek, otoczone jest na całym obwodzie wyraźną, cokolwiek odstającą krawędzią; 

 środkiem przedkarcza przez całą jego długość przebiega wyraźna wązka bruzdka. Po- 

 wierzchnia przedkarcza, również jak i głowy, poznaczona jest gęstemi, drobnemi na- 

 kłuciami, porośnięta długimi, wełniastymi, rudo-płowymi włoskami, najgęściejszymi 

 u nasady głowy oraz u podstawy przedkarcza. Włoski te z czasem się ścierają — 

 widocznie skutkiem ruchów i lotu owada - i dlatego zdarzają się okazy z gołą gło- 

 wą i nagiem prawie przedkarczem. 



Tarczka z wciętą wązką bruzdką na całej swej długości jest kształtu półowalnego. 

 Pokrywy skrzydłowe po bokach prostolinijne, prawie równoległe. Od nasady tychże 

 aż do ich końca przebiega z równem niemal natężeniem boczno-brzeżna, wyraźnie od- 

 winięta krawędź, poprzedzona silnie zaznaczoną bruzdką. Krawędź rzeczona dochodzi 

 do końca rozwarcia szwu, w którem to miejscu umieszczony jest z obu stron wyraźny, 

 ostry kolec, poprzedzony wykrojonym łukowato brzegiem. Takaż krawędź biegnie 

 przez całą długość szwu. Na tarczy pokryw, przez całą ich długość, przebiega 5 

 par, różnie oddalonych od siebie, słabo żeberkowatych listewek, a między niemi mie- 

 szczą się jeszcze węższe i mniej wyraźne, gubiące się często w ogólnej liczbie pomie- 

 szanych, dość grubych nakłuć. Nogi niezbyt długie, lekkie, o piszczelach prawie pro- 

 stych. Piersi dość gęsto porośnięte wełniastymi wioskami, na brzuchu zaś widnieją 

 drobniejsze króciutkie, rzadkie włoski. 



