1S 



we, z o wiele jaśniejszem, po bokach szeroko naciekniętem, wzdłuż pokryw ciągnącem 

 się pasmem, które gubi się ku końcowi ; brzuch ich jest czarny z brzegiem pierścieni 

 rdzawym. Takiejże co i pokrywy ciemnej barwy jest 10 członków u czułków, przyczem 

 pierwszy ich członek i reszta ciała są zupełnie czarne; niekiedy całe czułki są tak 

 samo ubarwione jak u samców, czyli że są zupełnie czarne. 



Żyje i rozwija się jako gąsienica w nadpsutych grubych gałęziach dębowych i bu- 

 kowych, a w stanie doskonałym na kwiatach roślin zielnych, zwłaszcza baldaszko- 

 watych. 



U nas rzadki. Sam go dotychczas w kraju nigdy nie znalazłem, a mój jedyny 

 okaz samca pochodzi z Monachium ; znaleziony był przezemnie w pobliskim miejskim 

 zwierzyńcu na szczapach dębowych 8 sierpnia 1878 r. Na naszym obszarze znajdo- 

 wali go: magister farmacyi Gauger w ogrodzie szpitala Ujazdowskiego 1850 r., p. Ale- 

 ksander Makowiecki na Podolu w Dunajowcach 20 czerwca 1890 r., doktór 

 Cza ki na Podolu w Sokołówce 20 i 21 czerwca 1899 r.,oraz ś. p. Emiljan Szle- 

 ziger w Ojcowie 10 lipca 1900 roku. Przedtem zaś, o wiele dawniej, znalazł jedną 

 samicę ciemnej barwy ś. p. Ludwik Sarjusz Dębowski w Wiązownej, w czasie 

 bliżej nieoznaczonym. 



Rodzaj Acimerus Serville. 



• 



Uda od dolnych brzegów opatrzone są wzdłuż drobnymi, ostrymi, rzadko usta- 

 wionymi ząbkami. Zakończenie ud z grubym i tęgim kolcem na obu krawędziach; 

 najtęższe z tych kolców mieszczą się na udach ostatniej pary nóg. Czułki złożone 

 z członków u zakończenia nagle rozszerzonych i zgrubiałych, przyczem zgrubienie to 

 wyskokowate jest najwybitniejsze u trzeciego członka czułków; jest ono obrączkowate, 

 mocno wystające. Zarys tarczy pokryw posiada formę mniej więcej trójkąta, którego 

 podstawa mieści się na linii barków, boki jego stanowią brzegi pokryw, a wierzchołek 

 mieści się u ich zakończenia. Rozumie się, że nie jest to ściśle Unijny trójkąt, a boki 

 jego i-wierzchołek są mniej lub więcej łukowato i okrągławo stępione. Oprócz tego czułki 

 i nogLsą tęgie i długie, a końce trzeciej pary ud wystają poza zakończenie pokryw. 



A. Schaefferi Laicharting. Ryc. N° 14 i 14a. Samice od samców są większe. 

 Do podanych cech rodzajowych należy dodać, że piszczele ku końcowi, szczególniej 

 u trzeciej pary nóg, są wyraźnie rozszerzone. 



Stosunek długości pokryw wraz z przedkarczem jest odmienny niż u poprzedniego 

 gatunku, a pokrywy są od poprzednich, razem wziętych części tylko dwa razy dłuższe. 

 Głowa u samcówTwiększa niż u samic, a u obu płci tępo kanciasto rozszerzona z wy- 

 raźnie odsądzoną, krótką, o wiele węższą szyjką. Przedkarcze dwa razy, t. j. od góry 

 i od dołu zwężone, a od strony nasady głowy o wiele węższe niż u swej podstawy. 

 Głowa jest? drobno, przedkarcze grubiej, najgrubiej zaś ponakłuwane są jaszczurowato 

 pokrywy, nadto głowa i przedkarcze są drobno i rzadko uwłosione, pokrywy natomiast 

 są gołe. Cały spód ciała i tarczka (scutellum) najgęściej porośnięte są żółtymi, lśniący- 

 mi włoskami przyczem włoski te dłuższe są niżeli na głowie i przedkarczu. Tarczka 

 spora, >trochę podłużna. 



Ogół barwy górnej powierzchni ciała jasno-kasztanowaty, głowa i przedkarcze 

 oraz spód, szczególniej piersi i brzuch, są ciemniejsze; nogi i czułki tejże samej jaśniej- 

 szej barwy co i wierzch, albo czasem o wiele ciemniej brunatne. Tak jest u samców, 

 samice zaś, poza połową długości pokryw, posiadają wyraźne, jasno-żółte na całej swej 



