23 



mi się widzieć, to też w braku krajowych opisywać musiałem owada według okazów 

 zagranicznych. 



A. marginata Fabricius. Dł. c. 8—9"' mm. Zarysy ciała, zwłaszcza zakończe- 

 nie, jeszcze bardziej wyokrąglone niż u poprzedniego gatunku. Całe ciało bardziej zwię- 

 złe. Nakłucia rozsypane podobnie jak i u poprzedniego gatunku, ale cokolwiek słab- 

 sze; uwłosienie też podobne, lecz włoski są krótsze, rzadsze i jaśniejsze. Barwa ca- 

 łego ciała, za wyłączeniem wąziutkiej brzeżnej krawędzi pokryw oraz podgięć tychże, 

 które są jasno-rdzawo-żółte, jest ciemno-czarna; końce u zakończenia piszczeli i pa- 

 zurki są rdzawe. 



Owad u nas nadzwyczaj rzadki. Dotychczas wiem tylko o jednym okazie krajo- 

 wym, który przy mnie znalezionym został w Otwocku (na sztachetach) przez ś. p. Woj - 

 ciecha Mączyńs kiego 14 czerwca 1898 r. 



A. smaragdula Fabr. Dł. c. 8 — 10"' mm. Ogólnymi zarysami ciała do poprze- 

 dniego gatunku b. zbliżony, różni się wszakże od niego barwą, gdyż jakkolwiek ciało 

 ma powierzchnię podkładową czarną, to jednak jest tak silnie porośnięte zielono-żółto- 

 szarymi włoskami, że tylko tu i owdzie u starszych okazów barwa podkładowa staje się wi- 

 doczną. Na przedkarczu, nawet u świeżo wyklutych okazów, znać dość gołe, czarniawe, 

 wzdłuż biegnące pasemko, które jest dość szerokie. Wierzch ciała jest gęściej porośnięty 

 niż spód jego, nakłucia na przedkarczu są gęstsze i silniejsze niż u poprzedniego ga- 

 tunku, pokrywy trochę drobniej niż u tamtego nakłuciami poznaczone. 



Jak już nadmieniłem, podkładowa czarna barwa pokryta gęstymi zielonawymi 

 włoskami; czułki i nogi zaś są całe ciemno-brunatne i słabo zielonawo omszone. 



Owad zamieszkuje najbardziej północne okolice Europy. Znajdował go jednak koło 

 Mińska białoruskiego ś. p. Jan Wańkowicz, a koło Wilna b. gorliwy zbieracz dr. 

 Wróblewski Czas i miejscowość bliżej nie oznaczone. 



Podrodzaj Dinoptera Mulsant. 



Pokrywy w stosunku do całej długości ciała krótsze niż u poprzedniego gatunku, 

 przedkarcze, zwłaszcza w pośrodku swej powierzchni, na długość więcej wyokrąglone 

 z zaledwie zaznaczoną dążnością do zwykłych bocznych wyskoków. 



D. collaris Linneus. Rys. A? 19. Dł. c. 7 — 9"' mm. Samce od samic jeżeli 

 nie mniejsze to szczuplejsze. Do podanych cech rodzajowych należy dodać, że po- 

 wierzchnia głowy jest dość gęsto, drobno i cokolwiek chropowato ponakłuwana, a przed- 

 karcze drobniejszymi nakłuciami gęściej na bokach niż na wypuklejszej i środkowej 

 powierzchni swej poznaczone. Powierzchnia wymieniona, jak również i całe przedkarcze, 

 jest silnie szklisto-lśniące. Pokrywy ponakłuwane są wyraźnie, dość gęsto i równo- 

 miernie. Nadto głowa i przedkarcze są prawie gołe, całe zaś ciało, a głównie pokrywy, 

 pokryte są czarnymi, drobnymi, dość grubymi włoskami; najgęściej porośnięte są piersi, 

 najrzadziej brzuch; obie te części ciała porośnięte są siwymi, cieńszymi włoskami. 



Odnośnie barwy, to głowa, czułki, nogi i piersi są ciemno-czame, posiadają ton 

 granatowy lub czarno-purpurowy. Całe przedkarcze z wierzchu i od spodu oraz brzuch 

 są krwawo-czerwone, a powierzchnia całego ciała silnie lśniąca. 



Dość zwykły, ale tylko na leśnych łąkach. Natolin 25 maja 1886 r., Otwock 6-go 

 czerwca 1889 r., Wilanów 19 czerwca 1892 r., Saska Kępa 22 czerwca 1898 r., Ojców 

 17 czerwca 1912 r. Sposób życia gąsienicy nie jest mi wiadomy. 



