24 



Rodzaj Gaurotes Leconte. 



Wyskoki boczne przedkarcza w połowie długości tegoż bardziej są jeszcze w zani- 

 ku niż u rodzaju Evodinus. Czułki blizko siebie między oczami osadzone. Barwa 

 pokryw ciemno-szafirowo-metaliczna z odcieniem fijoletowym, purpurowym lub blado- 

 zielonym. 



G. excellens Brańczyk. Dł. c. 9 — 15"' mm. Samice od samców są zawsze 

 znacznie większe. Pokrywy ku tyłowi i zakończeniu stopniowo cokolwiek zwężone. 

 Podwinięcia pokryw uwydatniają się na całej swej długości tępo-kanciasto, przyczem 

 również na całej długości odgięty boczny brzeżek pokryw jest nadzwyczaj wązki, a przez 

 to i podgięcia niezmiernie wązkie. Wzdłuż pokryw, środkiem, przebiegają dwa słabo 

 kanciaste, linijne wygórowania. Przedkarcze drobniej i gęściej, pokrywy grubiej i rza- 

 dziej nakłuciami poznaczone. Całe ciało drobniutkimi, bardzo gęstymi, jasno-zielono- 

 malachitowymi włoskami porośnięte, wierzch o wiele silniej, spód zaś słabiej; najsłabiej 

 uwłosione są czułki i nogi. U świeżo wylęgniętych okazów ogólna barwa porostu rze- 

 czonych włosków jest szaro-zielono-malachitowa z jedwabistym metalicznym połyskiem; 

 włoski te jednak z wiekiem się ścierają, a wtedy znać wyraźnie szafirową barwę po- 

 kryw i czarną reszty ciała, co sprawia, że rzeczony gatunek staje się pozornie podo- 

 bnym do następnego: G. virginea. 



Gąsienica żyje pod korą limby (Pinus cembra),owad doskonały na kwiatach. 



Owad omawiany jest u nas nadzwyczajną rzadkością. Ś. p. Jan Wańkowicz 

 znalazł jeden okaz koło Zakopanego w Tatrach. Czas i miejsce bliżej nie oznaczone. 



Owad wyłącznie górski. 



G. virginea Linneus. Ryc. M 20. Di. c. 9 — 12"' mm. Na pierwszy rzut oka 

 różni się od poprzedniego gatunku. Wyskoki boków przedkarcza wyraźniejsze, pokrywy 

 ku tyłowi słabo, okrągławo zwężone, po bokach niemal równoległe. Głowa gęsto i dro- 

 bno, przedkarcze trochę grubiej, ale rzadziej ponakłuwane, środek zaś tarczy przed- 

 karcza jest prawie gładko wypolerowany. Pokrywy z grubemi i gęstemi nakłuciami są 

 wyraźnie jaszczurowane. Całe ciało owada gołe, bez włosków. 



Co się tyczy barwy, to głowa, przedkarcze, czułki i nogi są zupełnie czarne, 

 brzuch cały czerwony, pokrywy albo ciemno-szafirowe lub też fijoletowe z silnym me- 

 talicznym połyskiem. 



Owad górski i wszędzie w wysokich górach b. pospolity, a więc w Tatrach, jak 

 również w całem paśmie Karpat. Znajdowałem go w licznych okazach na Nosalu, Bo- 

 czaniu i Kopciowym Upłazie, w paśmie z kosodrzewiny zaś nigdy nań nie natrafiłem. 

 Zdarza się, ale o wiele rzadziej, koło Szczawnicy i Krynicy, gdzie go też dość często 

 ale w mniejszych znacznie ilościach znajdowałem. Znalazłem też dwa okazy w Ojco- 

 wie w dolinie Sąspowskiej 25 Sierpnia 1912 r. na kwiatach. 



Podrodzaj Cortodera Mulsant. 



Różni się od poprzednich gatunków rnniejszem przedkarczem oraz zarysem obwo- 

 du pokryw, których boki są pośrodku jakby nieco zaklęśnięte, a ku zakończeniu cokol- 

 wiek rozszerzone. Od właściwych Lepturina różni się zaokrąglonym zakończeniem po- 

 kryw, nie posiadających skośnego lub wykrajanego brzegu. 



