26 



Barwa trochę zmienna, zazwyczaj jednak głowa i przedkarcze są czarne z odcie- 

 niem rdzawo-czerwonym, tarczka piersi i brzuch też czarne, pokrywy skrzydłowe zaś 

 oraz koniec odwłoka są jaśniej lub ciemniej ochrowato-żółte; rdzawo-ochrowate są albo całe 

 nogi, lub też tylko uda i to tylko do połowy, gdyż ku końcowi stają się one coraz 

 ciemniejsze; tak samo jak uda ubarwione są piszczele Szew jest na całej swej długości 

 po bokach wązko czarniawy. Czasem głowa i przedkarcze są zupełnie jasno-ochrowo- 

 rdzawe, a wtedy i całe nogi są tejże samej barwy. Nakoniec całe ciało, za wyjątkiem 

 pokryw bez czarniawego szwu wraz z wąsikami, jest rdzawo-ochrowe. Czułki są zwykle 

 rdzawo-żółto-brunatne z ciemniejszym pierwszym (najtęższym) członkiem jasno-rdzawym 

 i takiejże samej barwy każdego następnego członka, aż do ostatniego. Włoski, którymi 

 ciało jest porośnięte, są jasno-ochrowate. 



Owad przeważnie górski, a w wysokich górach nieraz b. liczny; zdarza się i na 

 podgórzach. Ojców 27 czerwca 1902 r. i 20 czerwca 1912 r. Tatry: Boczań 20 sierpnia 

 1893 r., Nosal 29 lipca 1903 r. 



UWAGA. Rzeczony owad spotykałem nieraz po zbiorach określony jako 

 Cortodera humeralis, do którego na pozór jest niby podobny, należy więc być tyl- 

 ko trochę uważniejszym, a łatwo odnaleźć będzie można różnice. 



Ród Lepturina. 



Ponieważ u wszystkich rodów należących do rodziny Cerambycidae zdarzają się 

 zboczenia w różnych kierunkach, przeto i w tym wypadku podać można ogólną jedynie 

 charakterystykę, która jest następująca. Całe ciało u przeważnej ilości gatunków ma po- 

 stać najczęściej wydłużoną, długość pokryw w stosunku do długości całego ciała owadu 

 jest znaczniejsza niżeli u większej ilości poprzednich Stenocorina. Boki pokryw zwężają 

 się od bark ku zakończeniu, albo b. łagodnie i powoli lub też szybciej i wyraźniej. 

 Samce mają pokrywy wyraźnie węższe niż samice, te zaś, począwszy poza połową 

 długości, posiadają słabo łukowato na zewnątrz zaokrąglające się boki pokryw. Same 

 czubki pokryw są zazwyczaj u obu płci wyraźnie, głęboko, od zewnątrz ku środkowi 

 i ku górze skośnie wykrajane, z wystającymi po obu stronach ostrymi kantami. Głowa 

 opatrzona wyraźną, pierścieniowatą szyjką, węższą o wiele od dolnego guzowatego roz- 

 szerzenia pierwszej; dolne kanty rozszerzonej podstawy głowy są wyraźnie wyokrąglone. 

 Oczy nieraz b. duże, a przez to znaczniejsza szerokość głowy. Czułki czyli różki, sto- 

 pniowo ku końcowi słabiej lub silniej (zwłaszcza u samców) rozszerzone, osadzone są 

 zawsze między oczami na podwyższonych, pochyło ku gębie skierowanych wyskokach. 

 Pierwszy członek czułków jest tak jak u wszystkich Cerambycidae najtęższy; następne 

 połączone są ze sobą drobną, króciutką szypułką, poczem nagle rozszerzone i coraz 

 szersze ku swemu zakończeniu, które jest znów równo ścięte. 8 członków, począwszy 

 od drugiego, ma kształt nieco trójkątny; 11-y, t. j. ostatni, członek owalny jest ku zakoń- 

 czeniu swemu coraz węższy i prawie spiczasty. Przedkarcze, poczynając od osadzenia 

 głowy, jest odrazu ku środkowi i dołowi rozszerzone, poczem boki jego wyłamują się 

 na zewnątrz i tworzą silnie stępiony kant. Mniej więcej od połowy długości przedkar- 

 cza, boki jego biegną ku nasadzie tegoż równolegle, niekiedy jednak się rozszerzają, lub też 

 okrąglawo zwężają. Samo przedkarcze opatrzone jest od góry i od dołu wyraźnym rąb- 

 kiem, z których dolny posiada zwykle z boków dwa drobne, wystające na zewnątrz wyskoki. 

 Nogi tęższe lub lżejsze; końce ud nie sięgają u trzeciej pary poza zakończenie pokryw. 



