28 



kiem. Całe ciało równomiernie drobnymi, siwymi włoskami porośnięte. Barwa całego 

 ciała czarna, która z powodu porostu siwych włosków ma ton szarawy. Tylko nogi są 

 czerwone, z piszczelami często od połowy swej długości aż do zakończenia czarnymi; 

 łapki brunatno-czarne. 



Owad przeważnie górski, zdarza się też i na równinach, ale wszędzie jest b. rzadki. 

 Znalazłem go dotychczas tylko raz jeden w Poturzycy pod Sokalem 11 maja 1873 r. na 

 kwitnącym dębie (musi należeć do gatunków wczesnych). S. p. Wojciech Mączyń- 

 ski znalazł jeden okaz na Bielanach pod Warszawą 25 maja 1887 r. Oprócz tego: dr. 

 Czak i, Podole, Sokołówka 17 maja 1895 r. Znajdowali go też w kraju: ś. p. dr. 

 Jan Sznabl, Ludwik Dębowski i Emiljan Szleziger w miejscowościach 

 i w czasie bliżej nieoznaczonym. 



L. sexguttata Fabricius. Ryc. J\» 24, Dł. c. 8 — 11"' mm. Do poprzedniego 

 gatunku podobny trochę z ogólnego pokroju a nawet składowych części ciała, ale barwą 

 różni się zupełnie. Głowa w stosunku do przedkarcza nieco szersza niż u poprzedniego 

 gatunku, rąbki od dolnego i górnego brzegu przedkarcza wązkie ale wyraźne, drobne 

 nakłucia głowy i przedkarcza są jednakowo uwydatnione na obu tych częściach ciała. 

 Pokrywy rzadziej o wiele i grubiej ponakłuwane, przyczem ku zakończeniu nakłucia 

 słabną. 



Barwa ogólna całego ciała mocno czarna, za wyjątkiem 3 par wzdłuż rozstawio- 

 nych i dość od siebie odległych plam na pokrywach. Z tych pierwsza para, górna, 

 umieszczona pomiędzy barkami i szwem, znacznie niżej niż tarczka skrzydłowa, przed- 

 stawia plamy okrągłe. Drugą parę, rozpoczynającą się przed połową długości pokryw, 

 stanowią plamy o wiele większe, podługowate, często ku szwowi łukowato wygięte 

 i u obu swych zakończeń rozszerzone; są one z trzecią, jeszcze niżej umieszczoną parą, 

 połączone poza połową długości pokryw, a wtedy jeszcze bardziej łukowate i dłuższe. 

 Rozmieszczenie tych plam nigdy nie jest stale jednakowe: często brak jest jednej z trzech 

 par plam lub też żadnej z nich niema, a wtedy owad jest zupełnie czarny. Nad- 

 mienić należy, że rzeczone plamy są barwy ciemno-żółto-pomarańczowej lub jasno- 

 ochrowatej. 



Owad głównie podgórski; zdarza się i na równinach, lecz wszędzie jest bardzo 

 rzadki. 



Znalazłem trzy okazy w Pioninach koło Szczawnicy na dojrzewa jącem życie 13 

 sierpnia 1876 r. S. p. Jan Wańkowicz znalazł sześć okazów koło Wilna w porze 

 bliżej nieoznaczonej. 



L. anipunctata Fabricius. Ryc. .\°. 25. Dł. c. 10 — 15"' mm. Bardzo zbliżona 

 do typowej formy, pokrywy wszakże są nieco krótsze, głowa w stosunku do całości 

 ciała mniejsza, odstęp między dolnym krańcem oczów a skrajem głowy b. krótki, dol- 

 ne boczne kanty głowy mocno stępione, boki przedkarcza są prawie wyokrąglone, 

 a górna jego tarcza jest też prawie okrągła. Na przedkarczu znać od jego podstawy 

 wzdłuż biegnącą bruzdę, która gubi się ku górze a widnieje tylko jako gołe, trochę 

 lśniące pasemko. Całe ciało pokryte jest na wierzchu dość grubemi, niezbyt gęstemi 

 nakłuciami, przyczem głowa i przedkarcze mają powierzchnię nieco chropowatą, odstę- 

 py zaś między nakłuciami na pokrywach są gładkie i dlatego powierzchnia takowych 

 jest lśniąca. Odnośnie porostu włosów, to głowa i przedkarcze pokryte są dość długimi, 

 płowo rdzawymi włoskami, spód ciała i nogi mają porost o wiele słabszy, włoski są 

 o wiele krótsze; pokrywy robią wrażenie nagich, jednakże przy pomocy lupy można 

 dostrzedz na nich porost b. drobnych, krótkich włosków. 



