29 



Barwa całego ciała, za wyjątkiem wiśniowo-czerwonych pokryw, jest mocno czar- 

 na. Również czarne są: wązki szew, szerszy poza tarczką a zwężający się w swem prze- 

 dłużeniu, oraz dwie okrągłe plamki, umieszczone mniej więcej w połowie długości po- 

 kryw a poza połową ich szerokości. Końce u zakończenia piszczeli i pazurki są rdzawe. 



Rzadkość. Znajdowali go w kraju: Magister farmacyi Gauger w 1850 r. i ś. p. 

 Andrzej Sznabl, dyr. Banku Polskiego, też w roku 1850, w miejscowościach i cza- 

 sie bliżej nie oznaczonych, oraz ś. p. Ludwik Saryusz Dębowski gdzieś w Kie- 

 leckiem w 1869 r. 



L. livida Fabricius. Dł. c. 6 — 9"' mm. Najmniejszy z pośród wszystkich na- 

 szych gatunków do rodzaju Leptura należących. Do poprzedniego gatunku nieco zbliżony, 

 różni się wszakże od tamtego kształtem przedkarcza, które od strony osadzenia głowy 

 nie jest tak wyraźnie zwężone. Pokrywy ma stosunkowo krótsze, słabiej ku zakończe- 

 niu zwężone. Głowa dość grubo, trochę chropowato ponakluwana; przedkarcze posiada 

 nakłucia rzadsze ale znacznie grubsze, a wzdłuż jego powierzchni, środkiem, przebiega 

 gładka, skrócona, linijna smużka. Cała powierzchnia pokryw posypana jest grubymi, 

 niemal równego natężenia nakłuciami co i przedkarcze. Uwłosienie głowy i przedkarcza 

 trochę słabsze niż u poprzedniego gatunku, zato pokryw i reszty ciała o wiele gęstsze; 

 włoski są dłuższe, na górnej stronie ciała żółtawo-siwe, od spodu zaś bielsze i krótsze. 



Barwa wszystkich części ciała, za wyjątkiem ciemno-ochrowatych (musztardowych) 

 pokryw, jest ciemno-czarna. 



Owad na naszym obszarze, tak na równinach jak na podgórzach oraz w wysokich 

 górach, w porze od połowy czerwca do połowy sierpnia, b. pospolity i liczny. 



L. maculicornis Degeer. Ryc. A? 26. Dł. c. 8 — 10"' mm. Forma nie typowa, 

 podobna na pozór do L. livida i do L. fulva. Różni się od pierwszej głównie mniej 

 zaokrąglonymi bokami przedkarcza, które wykazują dążność do tworzenia słabych wy- 

 skoków; powierzchnia pokryw jest też mniej wypukła, a raczej nieco spłaszczona. Od 

 L. fulva różni się lżejszymi nieco nogami, słabiej i zaledwie skośnie ku górze i ku 

 szwowi wyciętym czubkiem pokryw, nadto jaśniejszą barwą, wpadającą więcej w ton 

 żółtawy. Głowa i przedkarcze są gęsto, drobno ale wyraźnie ponakłuwane i mają wy- 

 gląd jaszczurowany, matowy; pokrywy, o wiele grubiej, lecz też i o wiele rzadziej nakłu- 

 ciami poznaczone, są nieco lśniące. Uwłosienie najsilniejsze jest na przedkarczu, a utwo- 

 rzone jest ono z dość długich, kosmato odstających włosków; sama głowa jest niemal 

 goła, pokrywy skrzydłowe natomiast porośnięte są takimiż samymi włoskami jak u L. 

 I iv ida. 



Barwa głowy, przedkarcza, tarczki, spodu ciała, nóg, trzech początkowych i trzech 

 końcowych członków czułków jest czarna. 4, 5, 6 i 7, a najczęściej i ósmy członek, 

 poczynając od ich nasady na długość, są głębiej lub płyciej białawo-ochrowate, a w dal- 

 szym ciągu aż do zakończenia, czarne. Często czubki pokryw są też czarne. 



Owad podczas pełnego lata na równinach i w górach b. pospolity i liczny. 



L. fulva Degeer. Ryc. Nś 27. Dł. c. 10 — 14"' mm. Na pozór podobny do 

 dwóch poprzedzających gatunków, lecz nogi, zwłaszcza u samców, są tęższe, nadto pi- 

 szczele posiadają zaraz od nasady na zewnątrz łukowate rozszerzenie. Czubki pokryw są 

 skośnie ku górze i ku szwowi ścięte, tak jak u następnego gatunku L. tesserula. Na- 

 kłucia głowy są wyraźne, bardzo gęste, ale drobniejsze niż na przedkarczu; nadto po- 

 wierzchnia głowy ma wygląd jaszczurowany, przedkarcze natomiast jest mniej chropowate, 



