36 



przywarte i przedłużające się poza wgłębienie poprzedzające guz barkowy. Skronie bar- 

 dzo krótkie. 



Przedkarcze wyraźniej i szybciej od brzeżnych swych guzowatych wyskoków ku 

 zwykłej górnej szyjce zwężone, przyczem wyskoki mieszczą się zwykle przed połową 

 długości przedkarcza, biorąc od góry. Czubki pokryw ku szwowi i ku górze skośnie 

 łukowato wykrajane i opatrzone ostrym zakończeniem od brzegu pokryw. 



S. nigripes Degeer. Rycina .Ns 37. Dł. c. 15- 19"' mm. Gatunek ten ochrowa- 

 tą barwą pokryw zbliża się niekiedy do 5. pubescens, zarysami wszakże pojedynczych 

 części ciała wielce się od niego różni. Ogólny obwód ciała posiada przytem kształty 

 i zarysy więcej wyokrąglone. Skronie, jakkolwiek b. krótkie, ale zawsze widoczne, dol- 

 ną krawędzią oczów nie pokryte; szyjka głowy wyraźna, wszerz biegnącą bruzdą od- 

 znaczona, t. j. od głowy odgraniczona; przedkarcze nie posiada tak wybitnie dzwonko- 

 watego konturu, lecz boki jego rozszerzają się łagodniej ku podstawie, a dolne, boczne 

 jego wyskoki są silnie zaznaczone i ostro zakończone. 



Na miejscu zagłębionej, wzdłuż biegnącej bruzdy, której niema, widzimy na przed- 

 karczu skróconą w połowie długości, wygładzoną, wygórowaną listewkę. Nakłucia gór- 

 nej powierzchni ciała są niemal jednakowego natężenia i gęstości, na pokrywach co- 

 kolwiek silniejsze niż na głowie i przedkarczu, ale zato trochę rzadsze; nadto głowa 

 i przedkarcze posiadają wygląd jaszczurowany, trochę matowy, pokrywy zaś są o wiele 

 gładsze i nieco połyskliwe. 



Porost włosów najdłuższy jest na przedkarczu a najgęstszy na spodzie ciała. Co 

 do barwy, to za wyjątkiem ciemno-ochrowatych lub wiśniowo-ponsowych pokryw, reszta 

 ciała jest mocno czarna, tylko kolce piszczeli i pazurki u łapek są rdzawo-czerwone. Po- 

 rost włosków jest jednostajnie rdzawo-płowy. 



Omawiany gatunek należy u nas do wielkich rzadkości. Znajdowali go ś. p. Jan 

 Wańkowicz koło Wilna, ś. p. Wojciech Mączyński w okolicach Kowla 1885 

 r. oraz ś. p. Ludwik Dębowski w Siennicy 1898 r. 



5. thoracica Fabricius. Rycina N» 38. Dł. 16,5—24"' mm.— Samice są i dłuż- 

 sze i szersze niż samce; cokolwiek wyokrąglonymi zarysami ciała a niejednokrotnie 

 i barwą samice omawianego gatunku przypominają na pozór gatunek Leptura rubra, 

 a właściwie tylko samice tego gatunku; samce natomiast posiadają więcej typowego po- 

 kroju podrodzaju, do którego się zaliczają. Oczy duże, skronie krótkie, szyjka, na której 

 osadzona jest głowa, jest b. wyraźnie ostrym zagłębieniem odgraniczona i uwydatniona; 

 przedkarcze krótkie z b. krótką górną szyjką ku nasadzie powolnie, okrągławo rozsze- 

 rzone i opatrzone u nasady i boków swych wyraźnymi wyskokami, które nie są tak 

 wybitne i silne jak np. u S. pubescens; nie są też one tak spiczasto wydłużone, ale 

 stosunkowo krótsze. Tarczka międzyskrzydłowa krótka, u samców niemal trójkątna 

 z wyraźną wzdłuż biegnącą bruzdą, u samic z tyłu zaokrąglona i gęsto ponakluwana. 

 Nakłucia głowy są najgęstsze (chociaż w szerszem znaczeniu niezbyt gęste), przedkar- 

 cza natomiast o wiele rzadsze lecz grube. 



Jeszcze silniej grubiej i gęściej ponakłuwane są pokrywy. Uwłosienie jest naj- 

 gęstsze i najdłuższe na spodzie głowy i przedkarczu, wierzch zaś głowy jest niemal 

 goły a tarcza przedkarcza zaledwie kosmata; pokrywy porośnięte są tak drobnymi wło- 

 skami, że je zaledwie przez soczewkę dostrzedz można. Najwyraźniej i najsilniej uwło- 

 sione są piszczele i łapki, silniej przytem o wiele u samców niż u samic. 



Odnośnie barwy, to bywa ona b. różna. Górskie okazy mają zazwyczaj, za wy- 



