38 



Czwarte, najciemniejsze, umieszczone jest u zakończenia pokryw i można je nazwać 

 raczej dużą plamą (od góry niema) równo ściętą) niżeli wlaściwem pasmem. Jaśniej 

 ubarwiona powierzchnia ogółu barwy pokryw jest jasno-rdzawo-ochrowa ; szew i pod- 

 gięcia są rdzawo-brunatne. 



Gąsienica żyje w pieńkach dębowych, topolowych i wierzbowych. 



Żyje przeważnie na podgórzach i w niższych górach, przyczem wszędzie należy 

 do rzadkości. 



Sam go nigdy nie znalazłem, a dwa okazy, które mam w zbiorze, znalezione by- 

 ły w Żywcu na Ślązku przez Jerzego Bojdylę 10/7 1898 r. Sporo okazów zna- 

 lazł ś. p. Michał Rybiński w Worochcie i Ardżeluzie u stóp Czarno Hory. Nad- 

 to w zbiorze pana H. Lgockiego widziałem 4 okazy znalezione przez niego gdzieś 

 w Karpatach polskich. 



5. quadrifasciata Linneus. Ryc. Nr. 39. Dł. c. 13 — 19"' mm. Samce od samic 

 mniejsze i szczuplejsze. Do poprzedniego gatunku na pierwszy rzut oka niby podo- 

 bny, po bliższem wszakże przyjrzeniu się spostrzedz można łatwo wybitne różnice, 

 a mianowicie: oczy są mniejsze, skronie jeszcze krótsze, lecz wyraźnie widoczne; szyj- 

 kowate, obrączkowate zwężenie przodu przedkarcza oraz głęboka, poza górnym brze- 

 giem wszerz biegnąca bruzda są jeszcze silniej niż u poprzedniego gatunku uwyda- 

 tnione. Dolny i górny rąbek też wyraźniejsze. Środkiem przedkarcza, wzdłuż tegoż, 

 widoczną jest ku górze biegnąca, nagle coraz słabiej uwydatniona, mocno skrócona 

 bruzdka. Nakłucia głowy i przedkarcza są b. gęste i drobne, pokryw nieco grubsze 

 i o wiele rzadsze. 



Głowa i przedkarcze mają powierzchnię o wyglądzie siatkowanym i matowym, 

 przyczem są drobno groszkowane, podczas gdy pokrywy są dość połyskliwe. Porost 

 włosków podobnie jest rozłożowy jak u poprzedniego gatunku, tylko że włoski na 

 przedkarczu są o wiele słabsze i rzadsze, nie tworzą żadnych pasem i są mniej lśnią- 

 ce; pierścienie brzucha z podobnem, ale o wiele słabiej na ich powierzchnię zachodzącem 

 uwłosieniem. Uda od spodu i piszczele, szczególnie u przedniej pary nóg pokryte są 

 gęsto rdzawymi włoskami; druga i trzecia para nóg posiadają uwłosienie o wiele 

 słabsze. 



Odnośnie barw i ich rozłożenia oraz rysunku czterech czarnych, wszerz pokryw 

 biegnących pasem, to takowe nigdy nie są zupełnie jednakowe. Głowa, przedkarcze, 

 czułki, nogi, spód ciała, tarczka skrzydłowa, obwiedzenie pokryw oraz szew są mocno 

 czarne; pasma na pokrywach są mniej więcej tak samo ułożone jak u poprzedniego 

 gatunku i tak samo od siebie oddalone, nie są jednak tak skośne. Pierwsze z nich, 

 pokrywające swymi długimi wyskokami barki, jest w środku szerokości pokryw zwę- 

 żone, poprzedzone z boków ku górze i dołowi różnie wystającymi wyskokami - - na 

 szwie widocznym jest zazwyczaj wyskok głęboko ku dołowi skierowany; drugie pasmo 



bardziej prawidłowych zarysach jest szersze od strony bocznej pokryw; trzecie posiada 

 wyskoki skierowane więcej na zewnątrz ku dołowi i nakoniec czwarte pasmo, które by ra- 

 czej można nazwać plamą o pozałamywanej cokolwiek górnej granicy, pokrywa zakoń- 

 czenie pokryw skrzydłowych. Wszelako, jak nadmieniłem, rysunek pasem bywa b. różny 



1 ścisłej normy podać nie można a wyskoki i załamania czarnych pasem lub też plam bywają 

 głębsze lub płytsze. Dość często pierwsze pasmo jest pośrodku szerokości każdej z po- 

 kryw albo silnie zwężone lub też na znacznej przestrzeni przerwane; o wiele rzadziej 

 jest znów brak zupełny trzeciego pasma (aberratio interrupta Heyden). Przestrzeń 

 zawarta między czarnymi pasmami jest jasno żółta, u świeżo schwytanych owadów zwy- 



