39 



kle niemal maślanego koloru lub takiego jak gotowanych kości; martwe, suche okazy 

 z czasem coraz bardziej i silniej żółkną. Do podanej charakterystyki dodać jeszcze na- 

 leży, że u samic siódmy członek ich czułków nie jest, jak poprzedzające go, czarny ale 

 brunatno-rdzawy, trzy zaś następne, końcowe są jeszcze jaśniejsze, rdzawo-ochro- 

 wate. 



Jako gąsienica żyje owad omawiany w drzewach należących do rodzaju wierzb 

 (Salix), a głównie w butwiejących pniach wierzby szerokolistnej (Salix latifolia). Na 

 podgórzach i na równinach dość pospolity, w wysokich górach trudniejszy do zna- 

 lezienia. 



Znajdowałem go: Praga, fort Śliwicki 26/6 1872 r. Otwock 4/6 1892 r. i 2/6 

 1895 r., Ruda pod Bielanami 26/6 1897 r., Sulejówek pod Miłosną 26/6 1909 r., Zwie- 

 rzyniec Zamoyski 23/6 1911 r,. Chylice pod Piasecznem 26/6 1914 r. i 25/6 1915 r. 

 Jeden okaz abnormitas interrupta Heyden znalazł w Piasecznie na kwiecie marchwi 

 leśnej 23/6 1906 r. p. Jerzy Salkowski. 



S. maculata Poda. Ryc. .\j 40. Dł. c. 15 — 17" mm. Obie płcie są jednakowej 

 długości, tylko samce są nieco szczuplejsze od samic. Od dwóch poprzednich gatun- 

 ków wielce różny. 



Przednia część głowy więcej wydłużona, skronie zaledwie poza tylny obwód 

 oczów wystające, b. drobne, zato oczy wielkie; przedkarcze więcej wydłużone i węższe 

 nieco z wyskokami bocznymi, na środku jego długości umieszczonymi, wybitnie kan- 

 ciastymi; wyskoki boczne u jego podstawy są dłuższe i ostrzej zakończone. Krawędź 

 górna przedkarcza jest b. wyraźna. Od podstawy, wzdłuż przedkarcza, środkiem prze- 

 biega wyraźna, zwężająca się i skrócona w połowie długości, trochę wygóro- 

 wana i wygładzona listewka. Nakłucia głowy i przedkarcza są prawie takie same 

 jak u poprzedzającego gatunku, zato pokryw — wyraźnie grubsze. Uwłosienie ciała od 

 wierzchniej strony niemal takie jak od spodu i tejże samej barwy, najwybitniejsze na 

 piersiach, słabsze na odwłoku. Należy nadmienić, że samce mają nogi tęższe a szcze- 

 gólniej uda trzeciej pary nóg grubsze niż u samic, przytem piszczele tylnych nóg obok 

 tego, że u obu płci są cokolwiek na zewnątrz łukowato wygięte, posiadają u samców 

 od wewnętrznej strony dwa wyraźne, od dołu rozszerzone wyskoki. Pierwszy z nich 

 umieszczony jest w połowie długości piszczeli, drugi przed zakończeniem. Obie płcie 

 różnią się też nieco ułożeniem barw i rysunkiem; i tak, u obu płci na pokrywach jasno 

 żółtych lub żółto-cytrynowych przed połową ich długości na czarnym szwie umieszczo- 

 na jest czarna sercowata plama, a w pewnym od niej odstępie, trochę ku górze w stro- 

 nę ku bokom, o wiele mniejsza, okrągła plamka; następnie w połowie długości pokryw, 

 znów po obu stronach, znajduje się spora, okrągławo ku środkowi zachodząca plama, 

 szersza o wiele na krawędziach niż u okrągławego swego zakończenia; w znacznym 

 odstępie przed zakończeniem pokryw umieszczone jest wszerz, po obu stronach szero- 

 kie pasmo z łukowatą, ku górze wyciętą granicą; samo zakończenie pokryw jest dość 

 głęboko ku górze czarne. 



Nadto dwie boczne plamy w połowie długości pokryw umieszczone, wyżej opisa- 

 ne szerokie pasmo i plama u zakończenia połączone są z sobą smugą respective kra- 

 wędzią, na którą barwa tychże plam i pasem zachodzi. Nakoniec na barkach umie- 

 szczona jest półokrągła plamka, której czarna barwa nie łączy się z barwą krawędzi po- 

 kryw, w tern miejscu żółtej. Wymienione plamy są raz większe, drugi raz znów mniej- 

 sze, lecz prawie zawsze niemal jednakowo zarysowane. Głowa, przedkarcze, spód cia- 

 ła, pierwszy członek czułków są czarne, nasada zaś następnych członków aż do osta- 



