40 



tniego włącznie jest żółta, tak jak reszta jasno-żółta powierzchni ciała. Pierwsza i dru- 

 ga para nóg są u samic zupełnie żółte, a u samców z piszczelami czarnymi u zakoń- 

 czenia; ostatnia para ma uda od strony nasady żółte potem niemal od połowy długości, 

 czarne a piszczele ich u obu płci są u zakończenia czarne. Łapki u wszystkich par 

 nóg są czarno-brunatne o nasadach żółtych, jednak jasna barwa nasad zachodzi b. płyt- 

 ko. Nakoniec u obu płci odmiennie ubarwiony jest brzuch i podczas gdy u samców 

 jest on całkiem czarny to u samic jest żółty, a tylko nasady pierścieni mają niezbyt 

 szerokie, czarne pasma. 



Owad u nas w górach czasem pospolity; rzadszy o wiele na podgórzach, a na 

 równinach rzadki. 



Tarchomin za Pragą 18/7 1872 r., Szczawnica (Bryarka) 23/7 1876 r., Piaseczno 

 25/6 1906 r., Zwierzyniec Zamoyski 22 i 23 czerwa 1911 r. 



S. armata Panzer. Ryc. N° 41. Dł. c. 13—16"' mm. Nieco szczuplejszy od 

 poprzedniego gatunku; samce, od samic cokolwiek mniejsze i wyraźnie węższe, różnią 

 się też od nich, rozłożeniem barw oraz rysunkiem plam i pasem. Ogólnymi zarysami 

 samice są bardzo zbliżone do samic poprzedniego gatunku, samce zaś obu gatunków 

 znacznie się między sobą różnią, i tak: głowę mają stosunkowo większą, boki pokryw 

 zwężają się w liniach łagodnie wklęśniętych, piszczele u ostatniej pary nóg są silniej 

 na zewnątrz łukowate i ku końcowi więcej rozszerzone, lecz nie mają od wewnętrznej 

 strony ostrych wyskoków. Głowa, przedkarcze i pokrywy poznaczone są u obu płci b. 

 gęstemi, drobnemi i o równem natężeniu nakłuciami; całe ciało porośnięte jest żółtymi 

 włoskami; włoski te na głowie i przedkarczu są najdłuższe, ale tylko na skroniach i nad 

 zwykłą zwężoną szyjką oraz na samym przedkarczu od strony górnego zwężenia, pod- 

 stawy oraz boków, zresztą wierzch obu rzeczonych części ciała pokryty jest b. dro- 

 bniutkiemi włoskami. Spód ciała, a zwłaszcza piersi i brzuch, najgęściej gęstymi, lśnią- 

 cymi włoskami pokryte, przyczem brzuch, szczególnie na brzegach pierścieni, niekiedy 

 tak gęsto, że ma barwę czysto żółtą. 



Co się tyczy rozłożenia barw oraz rysunku pasem lub plamek, to jest ono u obu płci 

 b. odmienne, przyczem u samic na pokrywach bierze przewagę barwa żółta, u samców 

 zaś czarna. Rysunek pasem jest w następujący sposób ułożony: guz barkowy, nasada 

 pokryw, tarczka i szew są czarne, pierwsze czarne pasmo posiada na połowie szeroko- 

 ści obu pokryw wyskok głęboko ku górze zachodzący- a od dołu, koło szwu i na tako- 

 wym, zwężającą się zatokę, połączoną z czarną barwą szwu; drugie pasmo, mniej wię- 

 cej w połowie długości pokryw umieszczone, rozpoczyna się najczęściej na bocznej 

 krawędzi tych ostatnich, potem od góry zwęża się skośnie łukowato ku szwowi, a zwę- 

 żenie tego pasma dąży od dołu ku górze; tym sposobem pasmo rzeczone jest najwęższe 

 na szwie; trzecie pasmo jest też, ale tylko w pośrodku najwęższe, lecz posiada granice 

 bardziej niż poprzednie skośne, choć więcej wyprostowane i nie tak łukowate jak pasmo 

 drugie; ostatnie wreszcie pasemko pokrywa zakończenie pokryw. Powierzchnia zawarta 

 między czterema opisanetni pasmami jest ochrowato-żółta o odcieniu nieco rdzawym. 



U samic opisane pasma są często poprzerywane, a wtedy żółta barwa bierze górę. 

 Nogi i różki u samic są całkowicie rdzawo-żółte i czasem tylko nasada ud posiada głę- 

 bokie wyskoki i czarniawe zacieki, u samców zaś cztery początkowe członki rożków 

 (czułków) są czarno-brunatne, pierwszy niemal zupełnie czarny, zakończenie 5-go jest 

 rdzawo-żółte, a następne, aż do 11-go włącznie, są tejże co i on, ochrowatej barwy. 



Pierwsza para nóg u samców jest rdzawo-żółta z udami przez połowę ich długo- 

 ści od strony dolnej czarnymi; druga ma uda całe czarne, piszczele tak samo, lecz 



