45 



5. attenuata Linneus. Ryc. M> 50. Dł. c. 11 — 19"' mm. Różni się od poprze- 

 dnich gatunków zarysem ciała więcej ścieśnionym, zwłaszcza pokrywy ku końcowi ma 

 silniej zwężone; czułki całe stosunkowo tęższe, głowa z oczami szersza, oczy duże, dol- 

 na część skroni odkryta i wyraźnie widoczna; nadto głowa, szczególniej u samców, 

 jest szersza niż u poprzednich gatunków, zarys przedkarcza wysmuklejszy. 



Pokrywy z wierzchu od połowy swej długości aż do samego zakończenia posia- 

 dają powolny spadek i przez to na tej przestrzeni wraz ze swem są wzdłuż tegoż sła- 

 bo wgłębione; piszczele ostatniej pary nóg, szczególniej u samców, na zewnątrz łuko- 

 wato wygięte. 



Nakłucia głowy, przedkarcza i pokryw na każdej z tychże części są stopniowo sil- 

 niejsze, a najgrubsze i najmniej gęste na pokrywach. 



Całe ciało porośnięte jest gęstymi włoskami, które są jednak o wiele drobniejsze 

 niż u innych gatunków. Głowa i przedkarcze mają z powodu porostu wygląd jedwa- 

 bisto matowy, pokrywy natomiast są cokolwiek lśniące, gdyż porost jest na nich 



wiele krótszy. 



Barwa głowy, przedkarcza, tarczki, piersi i brzucha (u samic) jest czarna; uda u 

 trzeciej pary nóg, poczynając poza połową długości tychże oraz końce piszczeli są też 

 czarne. Czułki mają pierwszy członek najciemniejszy, drugi jaśniejszy, trzeci, czwarty 



1 piąty są już widocznie jaśniej żółto-rdzawo-brunatne, a następne wraz z ostatnim są 

 rdzawo-żółte z końcem u każdego ciemniejszym, czarniawym. Nogi naogół są jasno- 

 rdzawo-żółte, łapki u nasady jasno rdzawo-brunatne, ku zakończeniu coraz ciemniejsze. 

 Na żółtych pokrywach przebiega wszerz tychże cztery czarne lub ciemniej rdzawo-bru- 

 natne pasma z granicami różnie, głębiej lub płyciej ku górze i dołowi zachodzącemi 

 lub zaciekniętemi. Pierwsze z tych pasem umieszczone jest zaraz poza barkami, dru- 

 gie mniej więcej w połowie długości pokryw, trzecie w pewnym, znacznym od poprze- 

 dniego odstępie, a czwarte u zakończenia pokryw. 



Wszystkie te pasma połączone są ze sobą węższą lub szerszą czarną smugą, po 

 obu stronach szwu biegnącą, oraz ciemną swoją barwą zachodzą na boczne krawędzie 

 pokryw, które są wtedy w tern miejscu albo zupełnie czarne lub też brunatne. Brzuch 

 u samców jest naogół rdzawo-żółtej barwy z ciemniejszą brunatnawą swą nasadą i osta- 

 tnim pierścieniem czarnym. 



Opisane ubarwienie i rysunek pasem na pokrywach nie jest wszakże stale jedna- 

 kowy; u różnych osobników przeważa raz jaśniejsza żółta barwa to znów ciemniejsza 

 brunatnawą lub czarna, częściej wszakże pierwsza niż dwie następne; czasem pasma są 

 w zaniku o barwie nie o wiele ciemniejszej od głównej żółtej barwy, przyczem jeżeli 

 jeszcze pasma są szeroko poprzerywane, to wtedy takie okazy zbliżają się na pozór do 

 Strangalia septempunctata. Zdarzało mi się natrafiać na podobne okazy błędnie 

 określone, a gdyby zbieracz był tylko zwrócił uwagę na długość owada byłby błędu 

 uniknął. 



Gąsienica żyje w nadpsutych dębach. U nas w całym kraju po zagajnikach le- 

 śnych na kwiatach dość pospolity. Wawer 23/8 1884 r., Ciechocinek 25/7 1898 r. 



Podrodzaj Alosterna M u 1 s a n t. 



Od rodzaju Leptura różni się krótszym przodem głowy i oczyma mniej wypu- 

 kłemi. Dawniej zaliczano go do rodzaju Gramoptera, obecnie jednak stanowi on ro- 



l 



