46 



dzaj oddzielny na zasadzie ogólnego odrębnego pokroju. Są to atoli różnice dość wy- 

 bitne, zwłaszcza że rzeczony podrodzaj na pozór więcej jest ogólnym zarysem zbliżo- 

 ny do rodzaju Cortodera a jeszcze więcej do Pidonia. 



Głowa tak krótka, że ją zaledwie widać, osadzona jest na bardzo zwężonej szyjce. 



A. tabacicolor Degeer. Ryc. N° 51. Dł. c. 6 — 8"' mm. 



Jak powyżej nadmieniłem do Pidonia lurida na pozór bardzo podobna, różni się 

 jednak znacznie mniejszymi wymiarami; głowę ma wraz z oczami szerszą, krótsze sto- 

 sunkowo i mniej wypukłe skronie. Pokrywy w barkach stosunkowo do przedkarcza 

 nie tyle szersze co u Pidonia lurida, do którego zbliża się też barwami i rozłożeniem 

 tychże. 



Przedkarczem różni się b. wybitnie, jest ono bowiem stosunkowo dłuższe, ku 

 przodowi nie tak szybko zwężone i z wierzchu nie tak silnie wyokrąglone; zwęża się 

 ono wprawdzie widocznie na znacznym odstępie przed połową swej długości ku doło- 

 wi, zaś linie boków przedkarcza są tylko słabo ku środkowi łukowato wygięte. Obwód 

 boczny pokryw zwęża się wprawdzie ku zakończeniu ale jest za barkami słabo łuko- 

 wato ku środkowi wgięty, a przez to przed zakończeniem pokryw trochę rozszerzony. 



Nakłucia głowy i przedkarcza są bardzo płytkie i bardzo gęste, pokryw zaś o wie- 

 le grubsze, rzadsze, wyraźne niemal dołkowate. Żółto-rdzawe uwłosienie najgęstsze 

 i najsilniejsze jest na przedkarczu, słabiej natomiast uwydatnione jest na spodzie ciała. 



Barwa głowy, przedkarcza, całych czułków i spodu ciała jest czarna, tarczka tak 

 samo; szew zaś i boczna krawędź pokryw na całej ich długości są słabiej lub silniej 

 czarniawe; zakończenie pokryw słabiej lub silniej brunatne. 



Często też uda u trzeciej pary nóg są, począwszy od osadzenia piszczeli aż do 

 połowy swej długości, brunatne. 



Pokrywy o barwie zwiędłego liścia tytuniowego, t. j. płowo-rdzawo-ochrowate; 

 nogi mają ton ciemniejszy a jeszcze ciemniejsze są łapki. 



Jako gąsienica żyje w szczelinach kory drzew liściastych, zwłaszcza do rodziny 

 miseczkowatych należących. 



Na naszym obszarze, tak na równinach jako też na podgórzach oraz w niższych 

 górach pospolity; w wysokich górach niema go wcale. 



Bielany pod Warszawą 25/5 1886 r., Piaseczno 11/6 1906 r., Ojców 8 i 15 lip- 

 ca 1912 r. 



Rodzaj Gramoptera S e r v i 1 1 e. 



Zbliżony pozornie wyglądem do wielu gatunków należących do rodzaju Cortodera, 

 ale ma stosunkowo do przedkarcza dłuższe pokrywy, czem się też różni i od poprze- 

 dniego podrodzaju Alosterna, od którego jest- nadto więcej ku tyłowi w pokrywach, 

 przed zakończeniem tychże — rozszerzony. Wyskoki po bokach przedkarcza w poło- 

 wie długości tegoż są .wyraźne, nogi lżejsze i stosunkowo dłuższe, nadto uda, szczegól- 

 niej u drugiej pary nóg, od strony nasady o wiele cieńsze, a w dalszym ciągu ku za- 

 kończeniu wyraźniej zgrubiałe. Czułki cieńsze i krótsze. Nakłucia pokryw o wiele 

 drobniejsze niż u poprzedniego rodzaju. 



G. ustulata Schaller. Ryc. Nb 52. Dł. c. 8 — 11"' mm. 



Z pośród trzech naszych gatunków do rodzaju Gramoptera należących i bardzo 

 do siebie podobnych— największy. Samce posiadają pokrywy o wiele słabiej ku tyłowi 



