47 



rozszerzone, przedkarcze oraz nogi tęższe, czułki dłuższe. Nakłucia na pokrywach gru- 

 bsze i rzadsze o wiele niż na głowie i przedkarczu, nie o tyle jednak grubsze co u po- 

 przedniego gatunku Alosterna tabacicolor. 



Stosunek gęstości uwłosienia pojedynczych części ciała mniej więcej taki sam jak 

 u poprzedniego gatunku. Może być, że skutkiem podkładowej czarnej barwy pokryw, 

 porastające je włoski są silniej uwydatnione. Wzdłuż przedkarcza, środkiem, przebiega 

 b. skrócone oraz z obu stron zwężające się, wygładzone pasemko. 



Barwa całego ciała za wyjątkiem czterech lub pięciu pierwszych członków u czul- 

 ków, ud wszystkich par nóg a u przedniej pary nadto piszczeli, które to wszystkie czę- 

 ści są rdzawo-czerwone, jest czarna, a tylko jaśniejszy porost włosków nadaje mu wy- 

 gląd cokolwiek szarawy. Pokrywy są połyskliwe.. 



Gąsienice omawianego gatunku, jak również i dwóch następnych żyją w nadpsu- 

 tycli gałęziach dębów albo też pod korą tychże drzew. 



U nas nie jest pospolity. Znajdowałem go kilkakrotnie: Bielany 1/6 1886 r., 

 Otwock 16/6 1886 r., Piaseczno 11 i 17 Czerwca 1906 r., na świeżo rozwiniętych li- 

 ściach dębowych lub na trawniku. 



UWAGA. Ze względu na to, że owad rzeczony żyje tylko w dębach, musi 

 go być brak w górach, gdzie u nas zazwyczaj dęby nie rosną. 



G. ruficornis Fabricius Dł. c. 5 — 6,5"' mm. Ogólnymi zarysami do po- 

 przedniego gatunku b. podobny, ale ciało jego jest dwa razy krótsze, a pięć do sze- 

 ściu razy mniejsze na objętość; już sama tylko ta okoliczność wskazuje na odmienny 

 gatunek, a po zbadaniu szczegółowo każdej cechy odrębność gatunkowa staje się je- 

 szcze wyraźniejszą. I tak: głowa jest w stosunku do innych części ciała i większa 

 i szersza niż u poprzedniego gatunku, przedkarcze nieco dłuższe, nogi i czułki także 

 stosunkowo dłuższe; gładka, skrócona z obu końców linia na powierzchni przedkarcza 

 gubi się niemal zupełnie w bardzo drobnych i gęstych nakłuciach oraz silnem uwłosie- 

 sieniu; nadto głowa i przedkarcze z tych samych powodów mają wygląd bardziej ma- 

 towy. Nakłucia pokryw są z natury rzeczy drobniejsze niż u poprzedniego gatunku, 

 nadto są one też stosunkowo mniej grube od nakłuć głowy i przedkarcza oraz wyka- 

 zują dążność do tworzenia skupionych falowań wszerz pokryw i mają wygląd jaszczu- 

 rowany. Uwłosienie barwy złotawo-rdzawej, jest najsilniejsze na przedkarczu; brzuch 

 wybitnie gęsto siwo uwłosiony. 



Głowa, przedkarcze, pokrywy i spód ciała są czarne, ale z powodu porostu pło- 

 wych włosków wydaje się owad nieco jaśniejszym, szarawym; dwa pierwsze członki 

 czulków są rdzawo-czerwone, następne, aż do ostatniego włącznie, od końca ku nasa- 

 dzie posiadają stopniowo coraz głębiej zachodzący czarny naciek; nogi przednie albo 

 całkowicie czerwonawe lub uda tychże od góry w kierunku długości przez połowę czar- 

 ne. U dwóch następnych par nóg barwa czerwona na udach albo bierze przewagę lub 

 też tylko sama ich nasada jest czerwona. Piszczele u 2-giej i 3-ciej pary nóg są zawsze 

 czarne, a łapki u wszystkich par ciemno-brunatne. 



Skoro kwitnięcie drzew i krzaków przy sprzyjającej porze wcześniej się rozpoczy- 

 na, to owad rzeczony pojawia się wcześniej i nieraz nawet b. licznie; gdy przeciwnie 

 pora jest chłodna lub dżdżysta, znaleźć go jest o wiele trudniej. Zamieszkuje ró- 

 wniny i podgórza, żyje naprzód na kwiatach szakłaku i czeremchy, potem jarzębiny 

 i głogu (najchętniej) wreszcie na kwiatach Sambucus nigra i Ebulus, a czasem i na ro- 

 ślinach zielnych (baldaszkowatych). Natolin 15/5 1886 r. strzęsione z kwitnącej jarzę- 



