59 



szerokości obrębiony, dolny także, tylko że ma o wiele słabiej uwydatniona, krawędź; 

 obie te krawędzie są symetrycznie od środka słabo nawiasowato powyginane. Poza 

 górną krawędzią ciągną się wszerz dwie obok siebie ułożone, wązkie, ostro wystające 

 listewki, z których druga jest w pośrodku przerwana. Nad dolną krawędzią są też 

 w podobny sposób ułożone koło siebie listewki; z nich górna ciągnie się nieprzerwa- 

 nie na całej szerokości przedkarcza, dolna zaś jest z obu stron silnie skrócona. Więk- 

 sza część pozostałej powierzchni przedkarcza pokryta jest większymi lub mniejszymi 

 wyrostkami, które biegną wszerz i naprzemian są raz krótsze, drugi raz dłuższe, przy- 

 czem u każdego niemal osobnika nieco odmienne; okazują one oprócz tego dążność 

 do łączenia się w podłużne, wszerz ułożone obok siebie krawędzie, które są tu i owdzie, 

 nagle lub też stopniowo poprzerywane. Pokrywy są dość wypukłe; ogólny ich zarys, 

 patrząc na nie z góry, wydaje się nieco stożkowaty lub niemal walcowaty; u zetknię- 

 cia z przedkarczem są o wiele od takowego szersze a trzy i pół raza od niego dłuż- 

 sze, u zakończenia zaś zaokrąglone. Tarczka jest mała, ale wyraźnie widoczna i pra- 

 wie sercowata. Cała powierzchnia pokryw ziarnkowato-chropowata, a chropowatości 

 rzeczone poczynające się bardzo wybitnie i grubo u nasady, są stopniowo ku zakoń- 

 czeniu pokryw coraz drobniejsze. 



Nogi są długie o udach bardzo słabo zgrubiałych; piszczele w udach głęboko osa- 

 dzone. 



Gąsienica jest podłużna, albo raczej wydłużona, z głową u nasady dość szeroką. 

 Pierwszy pierścień jej ciała u góry tarczowato spłaszczony jest u jej nasady najszer- 

 szy i najdłuższy, oraz ku przodowi zwężony; następne dwa są trochę szersze, na dłu- 

 gość bardzo ścieśnione, 7 zaś następnych obrzękłych, są po wierzchu opatrzone wyra- 

 źnemi, odrzynającemi się, owalnemi, grubo czworokątnie ziarnkowanemi, płaskiemi po- 

 wierzchniami. Całe ciało jest barwy żółtawo-maślanej, głowa sama jest rdzawo-kaszta- 

 nowata, mocne górne szczęki są zupełnie czarne. 



C. cerdo Linneus. Ryc. A° 60. Dł. c. 29 — 54"' mm. Do podanych cech 

 rodzajowych należy dodać, że samice od samców są i dłuższe i na objętość większe, 

 że różki mają o wiele krótsze i tęższe; pierwszy z nich, najtęższy, jest po wierzchu 

 poprzecznemi, nieregularnie rozsianemi, grubemi i o wiele drobniejszemi nakłuciami 

 poznaczony, które są pomieszane też z nieregularnie w poprzek ułożonymi, prawie 

 równolegle rozłożonymi karbikami i giną razem z takowymi u zakończenia tegoż człon- 

 ka; następne 4 członki również poznaczone są grubszemi i drobniejszemi nakłuciami, 

 ale nakłucia te są o wiele drobniejsze niżeli na pierwszym członku. 



Boczny, ostro zakończony wyskok z obu stron przedkarcza mieści się w dość 

 znacznym odstępie poza połową jego długości, górny zaś, kanciasty, tępy, spory i wy- 

 bitny, jest zaraz poza krawędzią górną z boku umieszczony. Barki nieco ku górze 

 uwypuklone. Pokrywy od strony szwu na całej jego długości mają wązki, gładszy rą- 

 bek, od strony zaś podgięć rąbek wyraźniejszy i odstający; same podgięcia są z po- 

 czątku wązkie, nadto stopniowo się zwężające; za polową długości łączą się one ze 

 skrajnym rąbkiem pokryw. Boki pokryw zwężają się stopniowo ku swemu zaokrąglo- 

 nemu zakończeniu, którego czubek jest cokolwiek od strony szwu ku górze ścięty, 

 sam zaś szew zakończony drobniutkim, słabo widocznym kolcem. Piszczele drugiej 

 pary nóg od strony swej nasady, są cokolwiek do wewnątrz wykrzywione, u trzeciej 

 zaś pary poza nasadą silniej w tym samym kierunku wygięte. 



Całe ciało jest uwłosione w następujący sposób: najdłuższe i najrzadsze włoski 

 porastają cały spód ciała, znacznie gęstsze są one na wewnętrznych kantach piszczeli, 



