63 



krywy skrzydłowe mają nakłucia podwójnego natężenia: jedne o wiele rzadsze są też 

 znacznie grubsze, drugie zapełniające odstępy między pierwszemi zawarte, są bardzo 

 płytkie. 



Czułki są gęściej i drobniej i w kierunku ku końcowi swemu coraz słabiej na- 

 kłuciami poznaczone. Uda też są ponakłuwane, ale nieco grubiej i rzadziej; pisz- 

 czele również. 



Do cech odróżniających rzeczony gatunek od następnego należy to, że końcowy 

 członek łapek -u trzeciej pary nóg rozpoczyna się u nasady poprzedniego, t. j. trze- 

 ciego. Końce pokryw wydają się jakby były od zewnątrz ku zakończeniu szwu 

 skośnie ścięte. 



Połysk powierzchni ciała jest b. słaby; można nawet powiedzieć, że owad jest 

 z wierzchu matowy a tylko spód ciała ma połyskliwy. 



Barwa ciała u wszystkich niemal osobników jest jednakowa: rdzawo- brunatna 

 z ciemniejszym, brunatnawym naciekiem, który rozpoczyna się od głowy a kończy się 

 w połowie długości ciała. Porost włosków jest jasno-rdzawy. 



Jako gąsienica żyje w pniakach sosnowych oraz w budulcu; owad doskonały po- 

 jawia się w drugiej połowie czerwca i trwa do początku jesieni. Dziwnem jest to, że 

 nie siada na roślinach, ale zawsze na drzewie lub na ścianach budynków. Wszędzie 

 po lasach, zwłaszcza na zrębach, bardzo pospolity. 



C. polonicus Wańkowicz. Ryc. .V 64. Dług. c. 16 26"' mm. Do poprze- 

 dniego gatunku b. podobny i nieraz b. trudny do rozróżnienia. Pierwszą odróżniającą 

 go cechą jest ta, że czwarty członek łapek u trzeciej pary nóg jest osadzony powyżej 

 nasady trzeciego, który bywa albo rozdzielony albo zrośnięty od dołu do miejsca nasady 

 czwartego lub też niemal do połowy swej długości, tak jak to ma miejsce u pierwszej 

 i u drugiej pary nóg. Inne różnice są mniej wybitne; w razie jednak, gdybyśmy zna- 

 leźli owad bez obu tylnych łapek i o barwie jaśniejszej, t. j. takiej, jak C. rusticus, 

 wtedy przy określaniu należy posługiwać się drobniejszemi, dodatkowemi cechami. 

 Cechami temi są: zupełnie zaokrąglone końce pokryw oraz to, że nakłucia głowy 

 i przedkarcza są cokolwiek płytsze i mniej wyraźne przyczem właściwość ta uwydatnia 

 się jeszcze wybitniej na całej powierzchni pokryw, których nakłucia grubsze są o wiele 

 drobniejsze niż u poprzedniego gatunku, drobne zaś nakłucia okazują dążność do ry- 

 sunku siatkowanego. Całe ciało z wierzchu jest matowe, a z pod spodu słabo poły- 

 skliwe. Barwa zwykle i przeważnie ciemniejsza, czarno-brunatna bez nacieków, piersi 

 mają ton jaśniejszy, czerwonawy. Sposób życia ten sam co poprzedniego gatunku, od 

 którego jest nieco rzadszy. 



Rodzaj Asemum Eschscholtz. 



Ciało mniejsze ale cięższe, gęba i głowa krótsze, ostatnia w osadzeniu w przed- 

 karczu nie zwężona, oczy mniejsze, od wierzchniej strony głowy o wiele szerzej roz- 

 stawione, czułki krótsze i cieńsze a odpowiednio do tego i wszystkie składające je 

 członki; pierwszy ich członek ku zakończeniu rozszerzony, nadto czułki końcami swymi 

 nie sięgają zbyt daleko poza barki. Nogi krótsze o wiele i cieńsze. Przedkarcze, 

 w pośrodku swej długości więcej rozszerzone, opatrzone jest od górnego brzegu silniej 

 wzniesionym rąbkiem, u podstawy zaś wązkim, zaledwie odstającym. Pokrywy krótsze, 

 niespełna 3 Ł / 2 razy dłuższe od przedkarcza, po bokach równoległe, nieco owalnie za- 

 kończone, a każda z osobna na końcu zaokrąglona; tarczka międzypokrywowa mniej 

 więcej taka sama. 



