64 



A. stńatum Linneus. Ryc. Ns 65. Dług. c. 11 — 16"' mm. Samice i samce 

 niczem od siebie się nie różnią, być może tylko, że samce są mniejsze (?). Środkiem 

 głowy, wzdłuż, przebiega wązka, ostro wcięta rynienka. Przedkarcze z wierzchu słabo 

 wypukłe, w pośrodku swej tarczy naznaczone czterema w kwadrat dość szeroko rozsta- 

 wionymi, silniej lub słabiej wgniecionymi, okrągłymi dołkami. Głowa niezbyt gęsto 

 i wyraźnie, niezupełnie równomiernej grubości nakłuciami poznaczona; przedkarcze po- 

 nakłuwane drobniej i gęściej. Pokrywy skrzydłowe opatrzone na całej swej długości 

 siedmioma parami dość szerokich prążków, a prążki te utworzone są ze sporych, nie- 

 zbyt równych, rzędem koło siebie ustawionych dołków; między prążkami uwydatniają 

 się wzniesione, żeberkowate, linijne listewki, z których druga i piąta, licząc od szwu, 

 są wybitniejsze od reszty. Poza niemi trzecia jest najwybitniejsza i od strony pod- 

 stawy przedkarcza najsilniej wzniesiona; szósta listewka jest w zaniku, trzecia zaś 

 łączy się z siódmą przed zakończeniem pokryw, których cała powierzchnia jest b. drob- 

 nymi i gęstymi nakłuciami posypana. Uwłosienie mniej więcej w podobny sposób 

 rozłożone jak u Criocephalus, tylko drobniejsze. Cala górna powierzchnia zupełnie 

 matowa. 



Barwa całego ciała czarno-brunatna, czasem z rdzawym szerokim naciekiem na 

 barkach, których guz jest o wiele jaśniejszy. 



Jako gąsienica żyje w nadpsutych sosnach oraz zbutwiałych pieńkach drzew 

 iglastych; doskonały owad trzyma się pozatem głównie drzewa świeżo obrobionego. 



Dość pospolity od połowy maja do połowy czerwca. Mińsk Mazowiecki 7/6 

 1884 r. Urle 17/6 1903 r. na starych parkanach sosnowych. 



Rodzaj Nothorrina Redtenbacher. 



Z ogólnego wyglądu pozornie do Criocephalus rusticus, zwłaszcza do najmniej- 

 szych okazów tego gatunku niby podobny, ale się też różni zewnętrznemi cechami, 

 i tak: oczy ma mniejsze i mniej wypukłe, czułki krótsze, sięgające końcami swymi 

 niezbyt daleko poza barki, a zatem długość ich równa się połowie długości ciała. Śre- 

 dnica długości przedkarcza znaczniejsza od średnicy jego szerokości, czyli przedkarcze 

 jest cokolwiek wydłużone, przytem ma pokrój czworoboczny z silnie wyokrąglonymi 

 kantami i nieco łukowato zaokrąglonymi bokami; nogi są stosunkowo krótsze; pokrywy 

 niewiele szersze w barkach od przedkarcza. • 



N. muricata Dahlmann. Dł. c. 7 — 12"' mm. Jedyny krajowy gatunek. Do opisu 

 cech rodzajowych należy dodać, że boki pokryw są równoległe, że sama tarcza tychże 

 jest słabo wypukła a na całej długości koło szwu nawet nieco spłaszczona. Przedkarcze 

 ponakłuwane po bokach grubiej o wiele niż na środku powierzchni swej tarczy, posiada- 

 jącej w tern miejscu odwrotnie jajowate wygórowanie, odgraniczone zewsząd wgłębioną, 

 kreskowatą, wązką bruzdką, która od strony górnego brzegu przedkarcza zachodzi czę- 

 sto swoim wyskokiem aż do górnego rąbka od strony osadzenia głowy. Często opisane 

 wygórowanie pozbawione jest zupełnie nakłuć i z tego powodu silniej lśniące niż reszta 

 powierzchni przedkarcza. Pokrywy skrzydłowe ponakłuwane są drobniej i gęściej niż 

 przedkarcze; w połowie szerokości każdej, przez całą ich długość biegną dwie, słabo 

 wygórowane, linijne listewki, które gubią się niekiedy wśród chropowatych nakłuć. 



Uwłosienie ciała w podobny sposób rozłożone jak u Criocephalus, ale czułki mają 

 gęściej ustawione szeregi dłuższych włosków niż to ma miejsce u tamtego, a samo 



