65 



przedkarcze też jest gęściej uwłosione. Górna powierzchnia ciała dość połyskliwa; 

 przedkarcze silniej lśniące niż pokrywy. 



Barwa całego ciała jaśniej lub ciemniej brunatno-płowa; przedkarcze o wiele cie- 

 mniejsze, tak samo głowa i zakończenie pokryw głęboko ku górze brunatno nacicknięte. 

 Barki są jaśniej rdzawo nacieknięte niż główna barwa pokryw; spód ciała i nogi są też 

 jaśniej rdzawe. 



Omawiany gatunek jest u nas wielką rzadkością, lęgnie się bowiem w sośnie 

 (Pinus austriaca), a drzewo to gdzieniegdzie tylko można natrafić. Znalazł go gdzieś 

 w kraju ś. p. Jan Wańkowicz. Ś. p. Fryderyk Osterloff natrafił na parkę 

 w Mieni za Pragą 11/6 1879 r., a ś. p. Wojciech Mączyński znalazł jeden okaz 

 w dawnych koszarach Mirowskich 11/8 1890 r. na ścianie. 



Rodzaj Tetropium Kirby. 



Rodzaj ten stanowi niejako przejście do rodziny Callidina, a to ze względu na 

 ukształtowanie ud drugiej i trzeciej pary nóg, ud u nasady bardzo cienkich, a potem 

 szybko silniej ku piszczelom pałkowato zgrubiałych. Pozornie podobny nieco do po- 

 przedniego rodzaju, ale ma czułki (u samców) i tęższe o wiele i dłuższe, a nogi zna- 

 cznie silniej w udach zgrubiałe. Czułki posiadają pierwszy członek najgrubszy, najszer- 

 szy i najtęższy, drugi o wiele mniejszy i krótszy, trzeci dłuższy od drugiego i nieco 

 mniej od tegoż na końcu zgrubiały — przyczem zgrubienia tych dwóch członków są 

 pałkowate, — czwarty niemal taki sam jak piąty, słabiej prostolinijnie ku końcowi roz- 

 szerzony, szósty i siódmy na długość równe, ale o wiele od poprzednich węższe, ósmy 

 i dziewiąty stopniowo cieńsze i krótsze, dziesiąty najkrótszy ze wszystkich, jedenasty zaś, 

 czyli ostatni, dłuższy o wiele od poprzedniego, wrzecionowaty i spiczasto zakończony. 



Pokrywy stosunkowo są krótsze, jednocześnie szersze znacznie od przedkarcza, 

 które jest po bokach silnie wyokrąglone, a w pośrodku swej długości bardzo rozszerzo- 

 ne i tępo kanciasto na zewnątrz wyłamane. Tarczka skrzydłowa jest półokrągła, opa- 

 trzona wzdłuż szeroką i głęboką bruzdką. 



Samice od samców są i dłuższe i większe (ciężej zbudowane), różki mają krótsze 

 i cieńsze, nogi też krótsze oraz wysmuklejsze. 



T. castaneum Linneus. Ryc. A° 66. Dł. c. 11 — 16"' mm. Oczy spore, niezbyt 

 wypukłe, na wierzchu głowy, również jak i od spodu, szeroko od siebie oddalone; czoło 

 opatrzone jest szeroką i głęboką ku tyłowi zwężającą się bruzdą; bruzda ta na całej 

 swej długości posiada wązką, wciętą kreseczkę. Przedkarcze w pośrodku swej tarczy 

 z dwoma szeroko rozstawionymi, jakby wgniecionymi dołkami; środkiem przedkarcza, 

 wzdłuż, widać słabe kreskowate wgłębienie, które u wielu okazów jest w zupełnym 

 zaniku. Rąbek górny i dolny na całej szerokości przedkarcza są wyraźne: przed dolnym 

 umieszczone jest w pośrodku bardzo krótkie, trójkątne wgłębienie, którego końce zwę- 

 żają się i zlewają z linijkowatym rowkiem oddzielającym dolny rąbek od tarczy przed- 

 karcza. Opisane zapadnięcie nie zawsze bywa trójkątne, ale odgraniczone jest z góry 

 linią słabo ku górze łukowato wygiętą. 



Cała głowa drobno ponakłuwana. z boków gęściej, ku środkowi coraz rzadziej: 

 toż samo możnaby powiedzieć i o przedkarczu, tylko że na środku jego tarczy nakłu- 

 cia są jeszcze rzadsze i tak nierównomiernie posypane, że widać pomiędzy niemi silnie 

 połyskliwe, zupełnie wygładzone odstępy. Pokrywy są o wiele drobniej, raczej płytko 

 i bardzo gęsto ponakłuwane. 



Pam. Fizyogr. — T. XXIV. — Zoologia. 9 



